«النَّاسُ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى وَ أَنْتَ وَ أَنَا مِنْ شَجَرَةٍ واحِدَةٍ» «١» مردم از ريشه‌هاى گوناگون و مختلف هستند و من و تو، از يك ريشه‌ايم. ٣- پيامبر (ص) و على (ع) از يك نورند. ابن عباس مى‌گويد: از پيامبر (ص) شنيدم كه به على (ع) فرمود: «خُلِقْتُ أَنَا وَ أَنْتَ مِنْ نُورِ اللَّهِ» «٢» من و تو از نور خدا آفريده شده‌ايم. ٤- على (ع) برگزيده خداست. به روايت ابن عباس، پيامبر (ص) خطاب به فاطمه زهرا «س» فرمود: «انَّ اللَّهَ اخْتارَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ رَجُلَيْنِ: احَدُهُما ابُوكِ وَ الْاخَرُ زَوْجُكِ» «٣» خداوند از مردم روى زمين، دو مرد را برگزيد؛ يكى پدرت و ديگرى همسرت. ٥- على (ع) عالمترين، بردبارترين و پيشتازترين مردم در اسلام است. پيامبر (ص) فرمود: دخترم! به خدا قسم، تو را به ازدواج داناترين و برترين مردم در بردبارى و پيش قدم‌ترين آنان در پذيرش اسلام در آوردم. «٤» ٦- جريان «سدّ ابواب». در تاريخ آمده كه خانه عده‌اى از مهاجرين در اطراف مسجد بود و هركدام از اين خانه‌ها دو در داشت و يك در آن، به مسجد بازمى‌شد. «٥» پيامبر (ص) به تمامى آنها بجز على (ع) دستور داد كه در خانه‌هايشان را ببندند و در خانه على (ع) را به مسجد باز گذاشت و فرمود: «ما أَنَا سَدَدْتُ أَبْوابَكُمْ وَ فَتَحْتُ بابَ عَلِىٍّ وَلكِنَّ اللَّهَ فَتَحَ بابَ عَلِىٍّ وَ سَدَّ أَبْوابَكُمْ» «٦»