مشكلات و پاسخگويى به مسائل شرعى خود را ناتوان مى‌ديد، بناچار از حضرت على (ع) كمك مى‌گرفت و به ناتوانى خود و برترى حضرت على (ع) اعتراف كرده و مى‌گفت: «لَوْ لا عَلِىٌّ لَهَلَكَ عُمَرُ» «١» اگر على نبود، بطور يقين عمر هلاك مى‌شد. ١١- تولّد در كعبه: حاكم، در مستدرك مى‌نويسد: اخبار در مورد اينكه فاطمه دختر أسد، اميرمؤمنان على بن ابى طالب را در داخل كعبه به دنيا آورد متواتر است. «٢» امام ابوعبداللَّه احمد بن حنبل مى‌گويد: براى هيچ كسى از اصحاب رسول خدا (ص) به اندازه على (ع) فضايل، روايت نشده است. «٣» ابن ابى الحديد مى‌نويسد: متقدمان و متأخران علماى بغداد مانند ابى سهل بشر بن معتمر و ابى موسى، عيسى بن صبيح، ابى عبداللَّه جعفر بن مبشّر، ابى جعفر اسكافى، ابى الحسين خيّاط، ابى القاسم عبداللَّه بن محمودبلخى و شاگردانش، همگى معتقدند كه على (ع) از ابوبكر افضل است و از بصريين نيز، ابو على محمد بن عبدالوهاب جبايى كه قبلًا در اين برترى توقف داشت، به آن، معتقد شده است. سپس مى‌افزايد: ما، همانند اساتيد بغدادى خود، به افضل بودن على عليه السلام معتقديم. «٤» براساس آنچه از شيعه و اهل‌سنّت نقل‌شده، افضل‌بودن على (ع) در ابعاد گوناگون، اثبات شد و چون از ديدگاه عقلا، كسى كه افضل مى‌باشد، براى امامت، سزاوارتر است، بنابراين حضرت على (ع) تنها كسى است كه بعد از رسول خدا (ص) سزاوار امامت و خلافت است.