هيچ كس به زيان زن و بچه خود اقدام نمى‌كند، مگر اينكه صادق باشد. وقتى صبح شد پيامبر (ص) به همراه على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام براى مباهله آمدند. مسيحيان پرسيدند: اينها كيستند؟ جواب داده شد: اين، پسر عمو، وصى و دامادش على بن ابى طالب است و اين، دخترش فاطمه و اين دو فرزندانش حسن و حسين هستند. مسيحيان، پس از مشاهده اين صحنه گفتند: ما تو را راضى مى‌كنيم، ما را از مباهله معاف كن. پيامبر (ص) نيز با جزيه، مصالحه كرد وآنان به ديار خود باز گشتند. «١» على عليه السلام به ابوبكر گفت: تو را به خدا، آيا پيامبر اكرم (ص) براى مباهله بامشركان، با من، همسرم و فرزندانم بيرون آمد يا با تو و همسر و فرزندانت؟ او گفت: با شما. «٢» پيامبر خدا (ص) به على (ع) فرمود: «يا عَلِىُّ مَنْ قَتَلَكَ فَقَدْ قَتَلَنى‌ وَ مَنْ ابْغَضَكَ فَقَدْ ابْغَضَنى‌ وَ مَنْ سَبَّكَ فَقَدْ سَبَّنى‌ لِأَنَّكَ مِنّى‌ كَنَفْسى؛ رُوحُكَ مِنْ رُوحى وَ طينَتُكَ مِنْ طينَتى» «٣» اى على! كسى كه با تو جنگ كند با من جنگ كرده و كسى كه تو را ناراحت سازد مرا ناراحت ساخته و كسى كه تو را دشنام دهد مرا دشنام داده است؛ زيرا تو نسبت به من مانند جان منى، روح تو از روح من و سرشت تو از سرشت من است. آيه شريفه، على (ع) را به منزله خود پيامبر (ص) معرفى مى‌كند؛ زيرا مراد از «انْفُسَنا» على (ع) است و در اين ترديدى نيست كه پيامبراز تمام مردم افضل و برتراست و على (ع) كه به منزله خود پيامبر (ص) قرار داده شده، از تمام مردم افضل و برتر خواهد بود.