درس پانزدهم: نظارت «١» عالى پيامبر و امام امامت و ولايت ١٢٨ فوايد اين نظارت براى اهل ايمان ..... ص : ١٢٧ بر اعمال مردم‌ اعمالى كه انسان انجام مى‌دهد بطور دقيق ثبت مى‌شود؛ فرشتگانى آن را مى‌نويسند و خدا، پيامبر و امامان معصوم (ع) بر اعمال نظارت مى‌كنند و از باطن آنها خبر دارند. البته در روز قيامت، حقيقت و باطن اعمال براى همه روشن خواهد شد و هر كس آن طورى كه هست جلوه مى‌كند، امّا قبل از قيامت چطور؟ قرآن به ما اعلام مى‌كند و هشدار مى‌دهد كه حتّى قبل از قيامت كسانى هستند كه از باطن اعمال شما با خبر هستند و آنان خدا وپيامبر و امامان معصومند. پس خداوند يك چنين دانش وسيع و گسترده و مقام بلندى را، به پيامبر و امام عطا كرده است. در ضمن پيامبر و امام اين نظارت را در حال حيات و مرگ بطور يكسان دارند. امام صادق (ع) از پيامبر اكرم (ص) نقل مى‌كند كه فرمود: حيات و مرگ من براى شما خير است. در زمان حياتم، بدرستى كه خداوند به وسيله من شما را هدايت كرد كه در گمراهى نيفتيد و شما را از پرتگاه آتش نجات داد و در زمان مرگم، بدرستى كه اعمال شما بر من عرضه مى‌شود، اگر نيكو باشد، از خداوند مى‌خواهم كه آن را براى شما زياد كند و اگر عمل زشتى باشد از خداوند براى شما طلب آمرزش مى‌كنم .... «٢» نظارت بر اعمال بندگان، بخشى از ولايت تكوينى است كه امام و پيامبر بر جهان هستى دارند و قدرت آنان بر تصرّف در عالم هستى بيش از آن است كه ما مى‌فهميم. چنانچه از روايات استفاده مى‌شود، اين ويژگى خليفه و حجّت خداست بگونه‌اى كه ممكن نيست كه امام باشد، ولى از اعمال مردم آگاه نباشد.