خلاصه‌ امامان گواهان بر مردم هستند. در اين رابطه، روايات فراوان و مختلفى وجود دارد. علّامه طباطبايى مى‌گويد: منظور از گواه و شهادت در قرآن و روايات، تحمّل و ديدن حقايق اعمالى است كه مردم در دنيا انجام مى‌دهند و چنين مقام بزرگى در شأن همه امّت نمى‌باشد، بلكه كرامت خاصى براى اولياست. ميانه بودن و اعتدال، اصلى است كه بر تعليمات اسلامى حكومت مى‌كند و يك مسلمان نبايد حالت اعتدال را در زندگى‌اش از دست بدهد. امامان، نور فرستاده شده خداوند هستند؛ يعنى همان گونه كه قرآن، نور است، امام هم تجسّم عملى كتاب خداست. از اين رو گاه از پيامبر و امام (ع) به قرآن ناطق ياد مى‌شود. در اين زمينه كه امامان معصوم كلمات و نشانه‌هاى خداوند هستند، آيات و روايات مختلفى وجود دارد كه هر كدام بيانگر حقانيّت آنان در پيشگاه خداوند است. پرسش‌ ١- يك آيه و يك حديث در مورد اينكه امامان گواهان بر مردمند، بيان كنيد. ٢- مقصود از گواه بودن امامان چيست؟ ٣- چه رابطه‌اى بين گواه بودن و ميانه بودن وجود دارد؟ ٤- معناى اينكه امامان نورِ فرستاده شده از طرف خداوند هستند چيست؟ يك حديث درباره آن بيان كنيد. ٥- معناى اينكه امامان كلمات و نشانه‌هاى خداوند مى‌باشند چيست؟ يك آيه و يك حديث درباره آن ذكر كنيد.