امامت و ولايت

امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٧٥

درس نهم: علم غيب امام‌ دلايل اثبات علم غيبت‌ آيا علم غيب، مختصّ خداوند است، يا ممكن است افراد ديگرى نيز به تعليم الهى، از آن بهره‌مند باشند؟ دلايل زيادى بيانگر اين است كه بجز خدا، پيامبر و جانشينان آن بزرگوار نيز از عالم غيب آگاهى دارند. اينك برخى از آن دلايل: الف- خداوند مسؤوليت رهبرى بندگان خود در تمام زمينه‌هاى مادى و معنوى را بر عهده پيامبر و امامان معصوم (ع) گذارده است. ايفاى اين مسؤوليت نياز به آگاهى بر بسيارى از مسائل دارد كه بر ساير مردم پوشيده است تا هر وقت مردم از ايشان سؤال كردند، جواب دهند اين آگاهى به آگاهى از احكام و قوانين الهى، محدود نمى‌شود بلكه لازم است بر اسرار جهان هستى علم داشته باشند در غير اين صورت رهبرى آنان تكميل نخواهد شد. و اين با حكمت الهى در تعيين امامت منافات دارد. «١» ب- احاديث زيادى در اين زمينه وارد شده است. از جمله: على بن اسماعيل ازرق مى‌گويد: حضرت صادق (ع) فرمود: «انَّ اللَّهَ احْكَمُ وَ اكْرَمُ وَ اجَلُّ وَ اعْظَمُ وَ اعْدَلُ مِنْ انْ يَحْتَجَّ بِحُجَّةٍ ثُمَّ يُغَيِّبُ عَنْهُ شَيْئاً مِنْ اموُرِهِمْ» «٢» خداوند حكيمتر، گراميتر، بزرگتر و عادلتر از آن است كه به وجود حجّتى بر مردم احتجاج كند، سپس چيزى از امورشان را بر او مخفى بدارد.