حضرت سجاد (ع) فرمود: «وَ مَا الْعِلْمُ بِاللَّهِ وَ الْعَمَلُ الّا الْفانِ مُؤْتَلِفانِ فَمَنْ عَرَفَ اللَّهَ خافَهُ وَ حَثَّهُ الْخَوْفُ عَلَى الْعَمَلِ بِطاعَةِ اللَّهِ وَ انَّ ارْبابَ الْعِلْمِ وَ اتْباعَهُمُ الَّذينَ عَرَفُوا اللَّهَ فَعَمِلُوا لَهُ وَ رَغِبُوا الَيْهِ» «١» علم به خدا و عمل جز به مانند دو دوست صميمى نيستند، كسى كه خدا را بشناسد از او مى‌ترسد و همين ترس او را به عمل و اطاعت فرمان خدا وادار مى‌كند. همانا صاحبان علم و پيروان آنها كسانى هستند كه خداوند را شناخته و براى او عمل مى‌كنند و به او عشق مى‌ورزند. ج- وارثان علم پيامبر (ص): امام رضا (ع) در نامه‌اى به عبداللَّه بن جُنْدَب نوشت: بعد از حمد و ثناى الهى، بدرستى كه محمد (ص)، امين خدا در ميان خلقش بود و چون آن حضرت در گذشت ما اهل بيت، وارث او گشتيم. پس ما امين خدا در زمينش هستيم. علم بلاها، مرگها و ... نزد ماست. «٢» ضريس كنانى از امام صادق (ع) چنين نقل مى‌كند: «انَّ داوُدَ وَرِثَ عِلْمَ الْانْبياءِ وَ انَّ سُلَيمانَ وَرِثَ داوُدَ وَ انَّ مُحَمَّداً (ص) وَرِثَ سُلَيمانَ وَ انَّا وَرِثْنا مُحَمَّداً (ص)» «٣» حضرت داوود (ع) علم همه انبياى گذشته را به ارث برد؛ حضرت سليمان (ع) وارث داوود (ع) شد و حضرت محمّد (ص) وارث سليمان شد و ما وارث محمّد (ص).