امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٦٢

و در راه پاسدارى از اين كتاب و عمل به احكامش كوتاهى نموده و در حقيقت به خويش ستم كرده‌اند، كه اينها مصداق «ظالِمٌ لِنَفْسِهِ» مى‌باشند گروهى ديگر تا حد زيادى به اين وظيفه عمل كرده‌اند، هر چند لغزشهايى در كار خود داشته‌اند، اين‌ها مصداق «مُقْتَصِدٌ» مى‌باشند و سرانجام، گروه ممتازى وظايف سنگين خود را بخوبى انجام داده‌اند، اين گروه پيشرو، همانهايى هستند كه در آيه شريفه از آنها به عنوان «سابِقٌ بَالْخَيْراتِ بِاذْنِ اللَّهِ» ياد شده است. «١» تذكر اين نكته ضرورى است كه اين گونه تفسيرها درمقام بيان مصاديق روشن آيه است و مانع از آن نخواهد بود كه علما، صالحان و شهدايى كه در راه پاسدارى ازكتاب آسمانى تلاش كرده‌اند، بعد از امامان معصوم عليهم السّلام وارثان قرآن باشند. نمونه‌هاى كامل نعمت در قرآن‌ ابوحنيفه از امام صادق (ع) درباره تفسير آيه «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعيمِ» «٢» سئوال كرد، امام سؤال را به او برگرداند و فرمود: «نعيم به عقيده تو چيست»؟ گفت: غذا و طعام و آب خنك است، فرمود: اگر خدا بخواهد تو را روز قيامت در پيشگاهش نگه دارد تا درباره هر لقمه‌اى كه خورده‌اى و هر جرعه‌اى كه نوشيده‌اى، سؤال كند بايد بسيار در آنجا بايستى او گفت: پس نعيم چيست؟ فرمود: ما اهل بيت هستيم كه خداوند به وجود ما به بندگانش نعمت داده و ميان آنها بعد از اختلاف الفت بخشيده، دلهاى آنان را به وسيله ما به هم پيوند داده و با هم برادر ساخته، بعد از آنكه دشمن يكديگر بودند و به وسيله ما آنها را به اسلام هدايت كرده ... آرى نعيم همان پيامبر و خاندان اوست. «٣» همان گونه كه روايات مختلف اشاره دارد، «نعيم» معناى بسيار گسترده‌اى دارد كه‌