امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٥٤

است. به خدا كه امامان دلهاى مؤمنان را منّور مى‌سازند و خدا نور ايشان را از هر كس بخواهد پنهان مى‌دارد، پس دلهاى آنها تاريك مى‌شود. به خدا اى اباخالد، بنده‌اى ما را دوست نمى‌دارد و ما را سرپرست قرار نمى‌دهد مگر اينكه خدا قلبش را پاكيزه كرده باشد و خدا قلب بنده‌اى را پاكيزه نمى‌كند تا اينكه تسليم ما باشد و چون تسليم ما شد، خدا از حساب سخت نگاهش دارد واز هراس بزرگ روز قيامت ايمنش سازد. يعنى همان گونه كه قرآن براى كسانى كه بخواهند هدايت شوند، وسيله روشنايى است و كسانى كه عناد باطنى داشته باشند، نه تنها از هدايت قرآن استفاده نمى‌كنند، بلكه موجب خسران آنها مى‌شود، «١» امامان (ع) نيز چون قرآن‌ناطق هستند، نور مى‌باشند، به عبارت ديگر، نمى‌توان بتنهايى از نور قرآن بطور كامل استفاده نمود، مگر در پرتو هدايت امامان عليهم السلام. امام صادق (ع) درباره تفسير آيه شريفه «الَّذينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ اْلُامِّىَّ الَّذى‌ يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِى التَّوريةِ وَ الْأِنْجيلِ ... وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذى‌ انْزِلَ مَعَهُ اوُلئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» «٢» يعنى كسانى كه پيروى مى‌كنند از فرستاده درس نخوانده (پيامبراكرم (ص)) كه اوصافش را در تورات و انجيل كه نزدشان است نوشته مى‌يابند ... و پيروى مى‌كنند از نورى كه با او نازل شده، تنها ايشان رستگارند، مى‌فرمايد: «النُّورُ فى‌ هذَا الْمَوْضِعِ أَميرُالْمُؤْمِنينَ وَالْأَئِمَّةُ عَلَيْهِمُ السَّلامِ» «٣» مقصود از نور در اينجا، على امير مؤمنان و امامان عليهم السلام مى‌باشد. همچنين امام صادق (ع) درباره تفسير آيه «يَسْعى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ بِأَيْمانِهِمْ» «٤» «نورآنها (مردان و زنان‌مؤمن) از پيش‌رو و طرف‌راستشان به‌سرعت حركت‌مى‌كند.» مى‌فرمايد: «ائِمَّةُ الْمُؤْمِنينَ يَوْمَ الْقِيامَةِ تَسْعى بَيْنَ يَدَىِ الْمُؤْمِنينَ وَ بِأَيْمانِهِمْ حَتَّى يُنْزِلُوهُمْ مَنازِلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ» «٥»