ابن حجر عسقلانى مى‌نويسد: وقتى آيه «نَدْعُ أَبْنائَنا وَ أَبْنائَكُمْ ...» نازل شد، پيامبر (ص) على، فاطمه، حسن و حسين را فرا خواند و فرمود: پروردگارا! اينان اهل بيت من هستند. «١» محمد عبده در تفسير خود مى‌نويسد: روايات، بطور هماهنگ بيانگر آنند كه پيامبر خدا (ص)، براى مباهله، على، فاطمه، حسن و حسين را آورد .... «٢» برترى على (ع) از ديدگاه شيعه‌ احاديث زيادى بر افضل بودن حضرت على (ع) دلالت دارد كه به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم: ١- رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود: «انَّ اللَّهَ جَعَلَ لِأَخى عَلِىِّ بْنِ ابيطالِبٍ فَضائِلَ لا يُحْصى عَدَدَها غَيْرُهُ» «٣» خداوند براى برادرم على بن ابى طالب، فضايل بى‌شمارى قرار داده كه جز براى خدا، قابل شمارش نيست. مفاد حديث، اين است كه در ميان امت، كسى جز على (ع) فضايل بى‌حدّ ندارد و چنين توصيفى براى هيچ كس وارد نشده است. ٢- رسول خدا (ص) فرمود: «يا عَلِىُّ ما سَئَلْتُ رَبِّى‌ شَيْئاً الَّا سَئَلْتُ لَكَ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌» «٤» اى على! از خداوند، هر چه براى خودم خواستم براى تو نيز خواستم به غير از (نبوت) كه بعد از من پيامبرى نيست؛ يعنى اگر ادامه نبوت امكان داشت آن را هم براى تو از خداوند درخواست مى‌كردم.