امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٣٩

بنابراين، تشبيه على (ع) به هارون، اثبات جانشينى براى على (ع) پس از پيامبر نمى‌كند. پاسخ: جمله «الَّا أَنَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌» پاسخ اين ايراد است، براى‌اينكه اگر مقصود پيامبر از «أنت منى بمنزلة هارون من موسى» زمان حيات خودش بود، نيازى به گفتن «الَّا أنّه لا نبىّ بعدى» نبود؛ جمله استثنا، مى‌رساند كه پيامبر (ص)، على (ع) را به عنوان جانشين در زمان حيات و پس از مرگش، معرفى مى‌كند. بعلاوه، تشبيه على (ع) به هارون از نظر مقامات است نه مدت ادامه اين مقامات. دلايل افضليت على (ع) از ديدگاه شيعه‌ از ديدگاه شيعه اماميه، امام و خليفه پس از پيامبر (ص)، بايد در تمام كمالات انسانى، برتر از ديگران باشد و در ميان اصحاب رسول خدا (ص) جز على (ع) كسى اين گونه نبود. «١» پس آن حضرت، خليفه بلافصل پيامبر اكرم (ص) است. الف- آيه مباهله: آيات فراوانى باكمك روايات، بر افضليت حضرت على (ع) دلالت مى‌كند. در اينجا آيه مباهله و روايات آن را بررسى مى‌كنيم: «فَمَنْ حاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جائَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ ابْنائَنا وَ ابْنائَكُمْ وَ نِسائَنا وَ نِسائَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ» «٢» هرگاه پس از علم و دانشى كه (درباره عيسى) به تو رسيده، كسانى با تو به احتجاج و ستيز درباره آن برخيزند، به آنان بگو: بياييد فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان و زنانتان و جانهايمان و جانهايتان را فرا خوانيم، آنگاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم. مباهله از ماده «بهل» «٣» و به معناى همديگر را نفرين كردن «٤» است.