امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ٣٥
درس چهارم: ادله اماميه بر اثبات امامت
(١)
حديث منزلت
يكى از حديثهايى كه صحت آن مورد اتفاق «١» شيعه و اهلسنت است، حديث منزلت است. اين حديث در مناسبتهاى گوناگونى از پيامبراسلام (ص) صادر شده «٢» و شيعه و سنّى آن را نقل كردهاند.
الف- از ديدگاه شيعه:
در اينجا به ذكر يك مورد بسنده مىكنيم. امام جعفر صادق (ع) از پدران خود، روايت كرده كه رسول خدا (ص) فرمود:
اى على! تو براى من چنانى كه هبة اللَّه براى آدم، سام براى نوح، اسحاق براى ابراهيم، هارون براى موسى و شمعون براى عيسى بود، جز اينكه پس از من پيامبرى نيست. اى على! تو وصىّ و جانشين منى، هر كس خلافت تو را انكار كند، از من نيست و من از او نيستم و روز قيامت دشمن او هستم. اى على! تو برترين و اولين مسلمان، عالمترين، بردبارترين، شجاعترين، و سخاوتمندترين امّت من هستى. اى على! پس از من تو امام و اميرى و پس از من تو صاحب امرى و در امّت من، براى تو همانندى نيست. اى على! تو قسيم بهشت و جهنّمى به صحبت تو نيكان از بدان شناخته مىشوند و به محبّت تو اشرار و نيكان و مؤمنان و كافران، از هم جدا مىشوند. «٣»