از انبيا از حضرت آدم تا آن حضرت، باشد مگر آنكه براى حضرت محمّد (ص) مانند آن يا بهتر و بالاتر از آن بود. بزرگترين معجزه پيامبر، معجزه جاويدان او يعنى «قرآن مجيد» است كه در تمام زمانها و در ميان تمام جامعه‌هاى بشرى تا قيامت، حجّت و نشانه حقانيّت پيامبر اسلام است و هر گز تحريف و باطل نمى‌شود و هيچ‌گاه طراوت و روشنى خود را از دست نخواهد داد، در حالى كه معجزه ساير پيامبران چنين نبوده و طراوت و اعجاز آن مربوط به زمان و مكان خاص خود بوده است و خود آن معجزه باقى نمانده است. حضرت رضا (ع) درباره قرآن و عظمت آن چنين فرمود: قرآن ريسمان استوار الهى و دستگيره مطمئن و روشن و شيوه كاملتر خدايى است كه بشر را به سوى بهشت مى‌برد و از آتش رها مى‌سازد. در طول زمان كهنه و فرسوده نمى‌شود و بر سر زبانها پست و فاسد نمى‌گردد؛ زيرا چنين نيست كه قرآن براى زمانى خاص قرار داده شده باشد، بلكه خدا آن را دليل و معيار حق و بر هر انسانى حجّت قرار داده است. هيچ‌گاه باطل، نه از گذشته و نه در آينده سراغ آن نمى‌آيد. اين قرآن از ناحيه فردى حكيم و در خور ستايش نازل شده است. «١»