امامت و ولايت - علی نوری، علیرضا؛ صفرعلیپور، حشمت الله - الصفحة ١١٢
آيا زيارت قبر پيامبر «ص» يا امام شرك است؟!
پاسخ: قرآن كريم مىفرمايد:
اگر آنان، زمانى كه به نفس خويش ستم كردهاند، به حضور تو برسند و خود آنان از خدا طلب آمرزشكنند و رسولخدا درباره آنان طلب آمرزشكند، خدا را توبهپذير و مهربان مىيابند. «١»
اين آيه گواه بر مشروع بودن زيارت پيامبر گرامى اسلام است؛ زيرا حقيقت زيارت، جز حضور زيارت كننده نزد كسى كه زيارتش مىكند و سلام دادن و درخواست حاجت، چيز ديگرى نيست و آيه عموميّت دارد، هم زمان حيات پيامبر (ص) را شامل مىشود و هم زمان وفات آن حضرت را چه اينكه عبد اللَّه بن عمر از پيامبر (ص) نقل كرده كه فرمود:
هر كس قبر مرا زيارت كند، از شفاعت من بى بهره نخواهد بود. «٢»
و نيز فرمود:
هر كس پس از مرگ من، مرا زيارت كند، مثل اين است كه مرا در حال حيات زيارت كرده است. «٣»
سلام و صلوات بر پيامبر (ص) و امامان (ع):
از جمله راههاى ارتباط معنوى و پيوند قلبى با امامان عليهم السلام كه در روايات بدان سفارش شده، سلام دادن و درود فرستادن به آن بزرگواران است كه در هر نقطه و زمانى انسان مىتواند انجام دهد.
امام صادق (ع) فرمود:
وقتى كسى از شما وطنش در جاى دورى است، پس به نقطه بلند منزل خويش برآيد و دو ركعت نماز بخواند و با سلام دادن به سوى قبرهاى ما اشاره كند، همانا آن سلام به سوى ما مىآيد. «٤»