٢- نفوذناپذيرى و مصونيت دين از هرگونه تحريف و بدعت. ٣- باطلها يكى پس‌ازديگرى از صحنه اجتماع بيرون‌مى‌روند و پايگاه‌حق محكم مى‌شود. ٤- راههاى دين روشن شده، جلوه‌گر مى‌شود. ٥- كارها در مجراى خود قرار مى‌گيرد. ٦- دولت حق پايدار و دشمن مأيوس مى‌شود. ٧- مؤمن، عزيز و گرامى و فاسق و منافق، خوار و ذليل مى‌گردد.