يافت و به چند دهه حاكميت مطلق سياسى حزب جمهوريخواه خلق پايان داد. امّا پيدايى احزاب متعدد و پيروزى انتخاباتى حزب دموكرات، هيچ گونه تغيير اساسى در نظام لائيك و گرايش آن به كنار گذاشتن اصول كماليسم پديد نياورد. «١» از اين رو مسلمانهاى تركيه در نيل به هدفهايى چون پياده كردن احكام اسلام ناكام ماندند.
بنابراين با تشكيل «حزب نظام» در سال ١٣٤٨ ه. ش./ ١٩٦٩ م. و «حزب‌ملّى سلامت» در سال ١٣٤٩ ه. ش./ ١٩٧٠ م. گرايش اسلامى جديدتر و درعين حال جدى‌ترى را در تركيه پديد آوردند. پس‌از آن‌كه دولت احزاب مذكور را طى سالهاى ١٣٤٩ ه. ش./ ١٩٧٠ م.
و ١٣٥٩ ه. ش./ ١٩٨٠ م. منحل كرد، «حزب رفاه» در سال ١٣٦٢ ه. ش./ ١٩٨٣ م.
به وسيله مسلمانان تأسيس شد. از آن پس حزب رفاه با كسب اكثريت آراى مردم در انتخابات محلى و پارلمانى، ضمن دستيابى به جايگاه ويژه در صحنه سياسى كشور، منادى ارائه يك الگوى اسلامى براى حكومت و زندگى سياسى در تركيه گرديد. «٢» رهبرى و آثار جنبش اسلامى تركيه‌ «نجم‌الدين اربكان» طى چند دهه گذشته رهبرى اسلام گرايان تركيه را از طريق احزاب ملّى نظام و ملّى سلامت و حزب رفاه بر عهده داشت. ماحصل اين كوشش پرمداومت، موفقيت اسلام گرايان در انتخابات پارلمانى تركيه و مشاركت حزب رفاه در تشكيل دولت است. بنابراين بررسى اجمالى حزب رفاه ما را از رهبرى جنبش اسلامى معاصر تركيه و نتايج حاصله، آشنا مى‌سازد.
حزب رفاه شكل سازمان يافته و تكامل يافته احزاب اسلام‌گراى ملى نظام و ملّى سلامت است. حزب ملّى نظام يك سال پس از تأسيس، در پى كودتاى نظاميان منحل شد. حزب ملّى سلامت نيز پس از ده سال فعاليت در سال ١٣٥٩ ه. ش./ ١٩٨٠ م. به‌دنبال كودتاى نظامى «كنعان اورن» به همراه احزاب ديگر منحل گرديد. امّا سه سال بعد كه ممنوعيت‌