ستمگران، جنايت‌كاران و مستكبران تاريخ از گذشته، حال و آينده، نظير دنيايى كه فرعون، نمرود، قارون، ابولهب، ابوجهل، ابوسفيان، معاويه، يزيد، هارون، مأمون، متوكّل عباسى، چنگيز مغول، تيمور لنگ، آتيلا، نرون، هيتلر و صدام در پى آن بوده‌اند، و بلكه دنياى همه كسانى كه حاضرند به هر قيمتى كه شده به آن برسند.
علاقه به چنين دنيايى است كه به فرموده پيشوايان معصوم عليهم السلام «رَأْسُ كُلِّ خَطيئَةٍ» «١» سرچشمه همه پليديها و لغزشهاست. چنين دنيايى است كه شخصيتهاى محبوب و بزرگى چون حضرت على عليه السلام از آن مى‌گريختند، و بشدّت از آن نكوهش مى‌كردند كه «اى دنيا! از من دور شو! از من دور شو! ديگرى را فريب دِه، من تو را سه طلاقه كرده‌ام كه ديگر رجوعى در آن (بتو) نباشد!» «٢» همان دنيايى كه به فرموده حضرتش «همچون مارى است كه ظاهرش نرم و ملايم، ولى باطنش پر از زهر و سمّ كشنده است كه نادان بى‌خرد (فريب ظاهرش را مى‌خورد و) خواهان آن مى‌شود، و داناى خردمند از آن گريزان مى‌باشد. «٣» همان دنيايى كه قرآن كريم آن را متاع غرور و غفلت مى‌شمارد، «٤» و نيز وسيله سرگرمى و بازيچه. «٥» اما دنيايى كه خداوند طلبش را عبادت مى‌داند، و در حديث قدسى به پيامبرش اعلام مى‌كند كه «اى احمد! عبادت ده جزء دارد، هفت جزء آن طلب روزى حلال است، آنگاه كه در طلب چنين دنيايى از خوردنى و آشاميدنى‌ات باشى در حفظ و كنف من هستى!» «٦» و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله تلاشگر در راه تأمين معاش اهل و عيالش را همچون «مجاهد فى سبيل‌اللّه» معرّفى مى‌كند. «٧» دنيايى كه براى انسانهاى راستين سراى راستى و خانه درستى است، و خانه‌