حاكميت دينى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

حاكميت دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢

لباسهاى نو و زيبا و تميز بپوشيد و از روزيها و نعمتهاى حلال الهى بخوريد و بياشاميد ولى اسراف نكنيد. مفسر مشهور و نامدار «طبرسى» با استفاده از برخى روايات در تفسير آيه مزبور مطالب جالبى آورده است كه به بعضى از آنها اشاره مى‌كنيم.
«منظور از طيبات در آيه خوردنيهاى لذيذ است. از اين آيه برمى‌آيد كه مى‌توان لباسهاى فاخر را پوشيد و غذاهاى لذيذ و حلال را خورد!» آنگاه به عنوان نمونه چند روايت مى‌آورد. از جمله از امام سجّاد عليه السلام نقل كرده كه آن حضرت عبائى از خز به مبلغ پنجاه دينار خريدارى كرد، و اين كار را بد نمى‌شمرد و به اين آيه «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زينَةَ اللَّهِ ...» تمسّك مى‌جست؛ و نيز از راوى نقل مى‌كند كه روزى بر امام باقر عليه السلام وارد شدم در حاليكه جبه و طيلسانى [جامه‌هاى بلند و گشاد و گرانقيمت‌] از خز بر تن داشت. «١» ٢- «وَابْتَغِ فيما اتاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَ لا تَنْسَ نَصيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَ احْسِنْ كَما احْسَنَ اللَّهُ الَيْكَ» «٢» و در آنچه خدا به تو داده، سراى آخرت را طلب كن؛ و بهره‌ات را از دنيا فراموش مكن؛ و همانگونه كه خدا بتو نيكى كرده نيكى كن.
اين آيه نيز بدنبال آياتى است كه درباره گنجهاى قارون و سوء استفاده او از اين موهبتهاى خدادادى مى‌باشد. اجمال ترجمه و شرح اين آيات اين است كه خداوند مى‌فرمايد ما به قارون گنجهاى فراوانى داديم كه گروهى نيرومند كليدهاى ذخائراو را به دشوارى حمل مى‌كردند. بنى‌اسرائيل به قارون گفتند از اين مالها در زندگى دنيا استفاده كن و از آن بهره‌بردارى صحيح نما و سبكسرى و غرور و شادمانى بيجا و فخرفروشى نكن، و از اين نعمتهاى فراوان در جهت تأمين سعادت دنيا و آخرت سود جو كه متأسفانه او چنين نكرد، بلكه آن مال فراوان وسيله هلاكت او شد. «٣»