حاكميت دينى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص

حاكميت دينى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦١

در سخنان حضرت آيت‌الله‌العظمى خامنه‌اى نيز به هر دو جهت اشاره شده است، توجه كنيد:
«مراد از ولايت مطلقه فقيه جامع الشرايط، اين است كه دين حنيف اسلام كه خاتم اديان آسمانى و باقى تا روز قيامت است دين حكومت است و دين اداره شئون جامعه، پس در اين صورت چاره‌اى نيست از اين كه تمامى طبقات جامعه يك ولى امر و حاكم شرع و رهبرى داشته باشند تا امت اسلامى را از شر دشمنان اسلام و مسلمين حفظ نمايد و عدالت را در ميان جامعه با جلوگيرى تعدى قوى بر ضعيف برپا دارد. «١» علامه طباطبايى در مقاله «ولايت و رهبرى» در سخنى درباره ضرورت وجود حاكم و سرپرست جامعه با ذكر نمونه‌هايى از انواع سمتهاى سياسى- اجتماعى مى‌فرمايد:
«ما اين سمت را كه به موجب آن شخص يا مقامى متصدى امور ديگران شده، مانند يك شخصيت واقعى كارهاى زندگى آنها را اداره مى نمايد، به نام ولايت مى ناميم.» «٢» سپس در ادامه مى‌گويد: «قلمرو ولايت، يك سلسله امور ضرورى است كه در جامعه از آن شخص معين نيست و متصدى معينى ندارد ...» «٣» علامه شعرانى (ره) نيز مى فرمايد:
«... حكومت نيز شخصيت حقوقى است در صورتى كه مشروع باشد و توسط امام معصوم عليه السلام جايز شمرده شود حقوق و اموال و املاكى پيدا مى‌كندكه تصرف در آنها حق اين حكومت عادله خواهد بود ...» «٤» سپس در اثبات ضرورت وجود فقيه عادل براى تصدى حكومت و تقدم او بر ديگران مى‌گويد:
«... فقيه يعنى مجتهد عادل مقدم است بر عدول مؤمنان در زمان حضور امام، تعيين‌