اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٢٢ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به حضرت علي
موجب محروم شدن از روزى است و غسل كردن بدون لنگ در زير آسمان را ناپسند مىدارد و وارد شدن به رودخانهها بدون لنگ را ناپسند مىدارد چرا كه در رودها فرشتگانى سكونت دارند و سخن گفتن ميان اذان و اقامه در نماز صبح، و رفتن به دريا هنگام طوفان، و خوابيدن بر روى پشتبام بدون نرده را ناپسند مىدارد و پيامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: هر كسي بر روى پشتبام بدون حصار بخوابد ذمّه همه از او بري بوده و هيچ کسي مسئول وي نيست.
وَ كَرِهَ أَنْ يَنَامَ الرَّجُلُ فِي بَيْتٍ وَحْدَهُ، وَ كَرِهَ أَنْ يَغْشَى الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ وَ هِيَ حَائِضٌ فَإِنْ فَعَلَ وَ خَرَجَ الْوَلَدُ مَجْذُوماً أَوْ بِهِ بَرَصٌ فَلَا يَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسَهُ، وَ كَرِهَ أَنْ يُكَلِّمَ الرَّجُلُ مَجْذُوماً إِلَّا أَنْ يَكُونَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَهُ قَدْرَ ذِرَاعٍ وَ قَالَ[ فِرَّ مِنَ الْمَجْذُومِ فِرَارَكَ مِنَ الْأَسَدِ، وَ كَرِهَ أَنْ يَأْتِيَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ وَ قَدِ احْتَلَمَ حَتَّى يَغْتَسِلَ مِنَ الِاحْتِلَامِ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ وَ خَرَجَ الْوَلَدُ مَجْنُوناً فَلَا يَلُومَنَّ إِلَّا نَفْسَهُ، وَ كَرِهَ الْبَوْلَ عَلَى شَطِّ نَهَرٍ جَارٍ، وَ كَرِهَ أَنْ يُحْدِثَ الرَّجُلُ تَحْتَ شَجَرَةٍ أَوْ نَخْلَةٍ قَدْ أَثْمَرَتْ، وَ كَرِهَ أَنْ يُحْدِثَ الرَّجُلُ وَ هُوَ قَائِمٌ، وَ كَرِهَ أَنْ يَتَنَعَّلَ الرَّجُلُ وَ هُوَ قَائِمٌ، وَ كَرِهَ أَنْ يَدْخُلَ الرَّجُلُ بَيْتاً مُظْلِماً إِلَّا مَعَ السِّرَاجِ؛
و تنها خوابيدن مرد در خانه (اتاق) را ناپسند مي داند و آميزش با همسر در حال عادت (حيض) را ناپسند مي داند پس اگر آميزش كرد و فرزندش مبتلا به جذام يا برص (پيسى) شد جز خودش كسى را سرزنش نكند و سخن گفتن با بيمار جذامى را ناپسند مىداند مگر اينكه ميان