اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٤ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به عبدالله بن مسعود رحمه الله

مى‌ايستى در حالي که تو اين‌گونه نبودى، از اين حرف آنها خوشحال نباش كه خداى تعالى مى‌فرمايد: ٦آنان را كه از كارهايى كه كرده‌اند شادمان شده‌اند و دوست دارند به سبب كارهاى ناكردۀ خويش هم مورد ستايش قرار گيرند، مپندار كه در پناهگاهى دور از عذاب خدا باشند. براى آنها عذابى دردآور مهيا است٥. اى ابن مسعود، كارهاى شايسته و نيك بسيار انجام بده چرا كه نيكوكار و بدكردار هر دو پشيمان مى‌شوند. نيكوكار مى‌گويد: اى كاش كارهاى نيك بيشترى انجام مى‌دادم و بدكردار مى‌گويد: كوتاهى كردم، و گواه اين مطلب سخن خداى تعالى است كه مى‌فرمايد: ٦و قسم مى‌خورم به نفس ملامت گر٥. اى ابن مسعود، گناه را جلو مينداز و توبه را به تأخير مينداز بلكه توبه را جلو بينداز و گناه را به تأخير بينداز كه خداوند متعال در كتابش مى‌فرمايد: ٦بلكه انسان مى‌خواهد در آينده نيز به كارهاى ناشايست پردازد٥.

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، إِيَّاكَ أَنْ تَسُنَّ سُنَّةَ بِدْعَةٍ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا سَنَّ سُنَّةَ سَيِّئَةٍ لَحِقَهُ وِزْرُهَا وَ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا. قَالَ اللَّهُ تَعَالَى‌ ﴿وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ﴾‌١وَ قَالَ سُبْحَانَهُ‌ ﴿يُنَبَّؤُا الْإِنْسانُ يَوْمَئِذٍ بِما قَدَّمَ وَ أَخَّر﴾٢ ؛ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، لَا تَرْكَنْ إِلَى الدُّنْيَا وَ لَا تَطْمَئِنَّ إِلَيْهَا فَسَتُفَارِقُهَا عَنْ قَلِيلٍ، فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ‌

[١] يس، ١٢

[٢] قيامت، ١٣