اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٨ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به عبدالله بن مسعود رحمه الله
فِي الْأَرْضِ أُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ﴾١وَ قَالَ تَعَالَى ﴿مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً﴾٢؛ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ الصَّابِرُ فِيهِ عَلَى دِينِهِ مِثْلُ الْقَابِضِ عَلَى الْجَمْرِ بِكَفِّهِ فَإِنْ كَانَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ ذِئْباً وَ إِلَّا أَكَلَتْهُ الذِّئَابُ؛
اى ابن مسعود، آنان حرص فراوان و حسادت آشكار از خود نشان مىدهند و قطع رحم مىكنند و به خير بىرغبت هستند. خداى تعالى فرموده: ٦و آنان كه پيمان خدا را پس از بستن آن مىشكنند و آنچه را خدا به پيوستن آن فرمان داده مىگسلند و در زمين فساد مىكنند، بر ايشان لعنت است و بد فرجامى در آن سرا دارند٥ و خداى متعال فرموده: ٦مَثَل كسانى كه به تورات مكلّف شدند ولى آن را به كار نبستند، همچون خرى است كه كتابهايى را بر پشت مىكشد٥. اى ابن مسعود، زمانى بر مردم فراخواهيد رسيد كه ديندار مانند كسى است كه آتش فروزان به دست دارد پس اگر كسى آن زمان را درك كرد بايد گرگ باشد وگرنه گرگها او را مىخورند.
يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، عُلَمَاؤُهُمْ وَ فُقَهَاؤُهُمْ خَوَنَةٌ فَجَرَةٌ، أَلَا إِنَّهُمْ أَشْرَارُ خَلْقِ اللَّهِ وَ كَذَلِكَ أَتْبَاعُهُمْ وَ مَنْ يَأْتِيهِمْ وَ يَأْخُذُ مِنْهُمْ وَ يُحِبُّهُمْ وَ يُجَالِسُهُمْ وَ يُشَاوِرُهُمْ أَشْرَارُ خَلْقِ اللَّهِ، يُدْخِلُهُمْ نَارَ جَهَنَّمَ، ﴿صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ﴾٣
[١] رعد، ٢٥
[٢] جمعه، ٥
[٣] بقره، ١٨