اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٦ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به عبدالله بن مسعود رحمه الله

نَادِيهِمْ، وَ لَا يُشَيِّعُ جَنَائِزَهُمْ، وَ لَا يَعُودُ مَرْضَاهُمْ، فَإِنَّهُمْ يَسْتَنُّونَ بِسُنَّتِكُمْ، وَ يُظْهِرُونَ بِدَعْوَاكُمْ، وَ يُخَالِفُونَ أَفْعَالَكُمْ، فَيَمُوتُونَ عَلَى غَيْرِ مِلَّتِكُمْ. أُولَئِكَ لَيْسُوا مِنِّي وَ لَسْتُ مِنْهُمْ‌؛ ‌

اى ابن مسعود، محراب‌هاى آنها زنانشان هستند و شرف آنها درهم و دينار، و همّت آنها شكم‌هايشان است. آنها بدترين اشرار هستند. فتنه از آن ها است و به آنها بازمى‌گردد. اى ابن مسعود، گفتۀ خداى تعالى را بخوان كه مى‌فرمايد: ٦مگر نمى‌دانى كه اگر سال‌ها آنان را برخوردار كنيم * و آن‌گاه آنچه كه بدان بيم داده مى‌شوند به ايشان رسد * آنچه از آن برخوردار مى‌شدند به كار ايشان نمى‌آيد٥. اى ابن مسعود، بدن‌هاى آنها سير نمى‌شود و قلب‌هاى آنها خاشع نمى‌شود. اى ابن مسعود، اسلام غريبانه شروع شد و دوباره مانند زمان آغازش غريب مى‌شود پس خوش به حال غريبان، پس هر كسي از نسل شما كه آن زمان را درك كرد بر آن مردم (كه صفات آنها ذكر شد) سلام نكند و جنازه‌هاى آنها را تشييع نكند و بيماران آنها را عيادت نكند كه آنها به سنّت (روش) شما عمل مى‌كنند و ظاهرا با شما هم‌عقيده‌اند ولى با كردار شما مخالفند و بر غير دين شما مى‌ميرند. آنها از من نيستند و من نيز از آنها نيستم.

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، لَا تَخَافَنَّ أَحَداً غَيْرَ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ‌ ﴿أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَة﴾١ وَ يَقُولُ‌ ﴿يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ

[١] نساء، ٧٨