اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٠ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به عبدالله بن مسعود رحمه الله

جو مى‌خورد ولى به مردم آرد سفيد مى‌داد و لباس او از مو بود و هنگامى كه شب فرا مى‌رسيد دست‌هايش را به گردن مى‌بست و تا صبح به نماز مى‌ايستاد. و اگر بخواهى برايت از ابراهيم خليل الرّحمن٧مى‌گويم. لباس او از پشم و غذايش جو بود. و اگر بخواهى از يحيى٧براى تو مى‌گويم که لباس او از ليف (خرما) بود و برگ درخت مى‌خورد. و اگر بخواهى برايت از عيسى بن مريم٧مى‌گويم كه مايه تعجّب است. او مى‌گفت: خورشت من گرسنگى، و لباس زيرين من ترس (از خدا)، و لباس من پشم، و چهارپا و مركب من دو پايم، و چراغ من در شب ماه، و گرماى من در زمستان تابش خورشيد، و ميوه و بوى خوش من سبزى‌هاى زمين است كه وحوش و حيوانات مى‌خورند. شب در حالى‌كه چيزى ندارم مى‌خوابم و صبح را در حالى‌كه چيزى ندارم شروع مى‌كنم و بر روى زمين كسى بى‌نيازتر از من نيست.

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، كُلُّ هَذَا مِنْهُمْ يُبْغِضُونَ مَا أَبْغَضَ اللَّهُ، وَ يُصَغِّرُونَ مَا صَغَّرَ اللَّهُ، وَ يَزْهَدُونَ مَا أَزْهَدَ اللَّهُ، وَ قَدْ أَثْنَى اللَّهُ عَلَيْهِمْ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ فَقَالَ لِنَوْحٍ‌ ﴿إِنَّهُ كانَ عَبْداً شَكُوراً﴾١وَ قَالَ لِإِبْرَاهِيمَ‌ ﴿وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا﴾٢وَ قَالَ لِدَاوُدَ‌ ﴿إنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ﴾‌٣وَ قَالَ لِمُوسَى‌ ﴿وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى‌ تَكْلِيماً﴾٤وَ قَالَ أَيْضاً لِمُوسَى ﴿ وَ قَرَّبْناهُ

[١] اسرا، ٣

[٢] نساء، ١٢٥

[٣] ص، ٢٦

[٤] نساء، ١٦٤