اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٨ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به عبدالله بن مسعود رحمه الله

است به سوى نيكى‌ها مى‌شتابد و هر كسي از آتش (جهنّم) مى‌ترسد شهوات را ترك مى‌كند و هر كسي منتظر مرگ است از لذّت‌ها روى مى‌گرداند و هر كسي به دنيا بى‌ميل باشد مصيبت‌ها براى او ناچيز است.

يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، اقْرَأْ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى‌ ﴿زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنِينَ وَ الْقَناطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ﴾١الْآيَةَ؛ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى مُوسَى بِالْكَلَامِ وَ الْمُنَاجَاةِ حَتَّى كَانَ يُرَى خُضْرَةُ الْبَقْلِ فِي بَطْنِهِ مِنْ هُزَالِهِ وَ مَا سَأَلَ مُوسَى حِينَ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ إِلَّا طَعَاماً يَأْكُلُهُ مِنَ الْجُوعِ؛ يَا ابْنَ مَسْعُودٍ، إِنْ شِئْتَ نَبَّأْتُكَ بِأَمْرِ نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ ، إِنَّهُ عَاشَ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَاماً يَدْعُو إِلَى اللَّهِ فَكَانَ إِذَا أَصْبَحَ قَالَ: لَا أُمْسِي، وَ إِذَا أَمْسَى قَالَ: لَا أُصْبِحُ، وَ كَانَ لِبَاسُهُ الشَّعْرَ وَ طَعَامُهُ الشَّعِيرَ، وَ إِنْ شِئْتَ نَبَّأْتُكَ بِأَمْرِ دَاوُدَ خَلِيفَةِ اللَّهِ فِي الْأَرْضِ كَانَ لِبَاسُهُ الشَّعْرَ وَ طَعَامُهُ الشَّعِيرَ؛

اى ابن مسعود، قول خداى تعالى را بخوان كه مى‌فرمايد: ٦دوست داشتن شهوات نفسانى از ميل به زن‌ها و فرزندان و هميان هايى از طلا و نقره و اسب‌هاى نشان‌دار نيكو، در نظر مردم زيبا و دل فريب است٥ تا آخر آيه. اى ابن مسعود، خداوند موسى٧ را براى سخن گفتن و مناجات با خود برگزيد و او (چنان بود كه) از شدّت لاغرى، رنگ سبز

[١] آل عمران، ١٤