اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٧ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

بود مانند: عاقلى که عقلش مقلوب نشده باشد وقت را سه قسمت مي کند: قسمتى براى مناجات با خدا و تفکّر در آفريده‌هاى الهى، و قسمتى که حساب خويشتن را نسبت به اعمالى که انجام داده برسد و قسمتى که به نيازهاى حلال خويش از خور و خواب بپردازد؛ و عاقل بايد جز در يکى از سه حال نباشد: يا اندوختن توشه آخرت، يا کسب روزى، يا لذّت غير حرام؛ و عاقل بايد به وضع زمانه خود آگاه باشد و به کار خود پردازد و زبان خويش را نگهدارد و هر که سخنان خود را از اعمال خود بداند جز در موارد لازم، کم حرف مي زند.

قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، فَمَا كَانَتْ صُحُفُ مُوسَى ؟ قَالَ: كَانَتْ عِبَراً كُلُّهَا: عَجَبٌ لِمَنْ أَيْقَنَ بِالنَّارِ ثُمَّ ضَحِكَ، عَجَبٌ لِمَنْ أَيْقَنَ بِالْمَوْتِ كَيْفَ يَفْرَحُ، عَجَبٌ لِمَنْ أَبْصَرَ الدُّنْيَا وَ تَقَلُّبَهَا بِأَهْلِهَا حَالًا بَعْدَ حَالٍ ثُمَّ هُوَ يَطْمَئِنُّ إِلَيْهَا، عَجَبٌ لِمَنْ أَيْقَنَ بِالْحِسَابِ غَداً ثُمَّ لَمْ يَعْمَلْ. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ [، فَهَلْ فِي الدُّنْيَا شَيْ‌ءٌ مِمَّا كَانَ فِي صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَ مُوسَى مِمَّا أَنْزَلَهُ اللَّهُ عَلَيْكَ؟ قَالَ: اقْرَأْ يَا أَبَاذَرٍّ ﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى * وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى * بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيا * وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَى *‌ إِنَّ هَذَا﴾ يَعْنِي ذِكْرَ هَذِهِ الْأَرْبَعِ الْآيَاتِ‌ ﴿لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى *‌ صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى﴾‌١؛

گفتم: يا رسول الله [، صحف موسى٧در چه باره بود؟ فرمود: همه‌اش عبرت بود مانند: عجب از کسى که به جهنّم يقين دارد چگونه

[١] اعلي، ١٤ الي ١٩