اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

بپرهيز و آن مقدار از سخن كه نياز تو را برطرف كند كافى است. اى ابوذر، براى دروغگويى انسان همين بس كه هرچه را كه مى‌شنود بازگو كند. اى ابوذر، هيچ‌چيزى براى زندانى شدن طولانى مدّت، سزاوارتر از زبان نيست. اى ابوذر، از راه‌هاى بزرگداشت خداوند، احترام گذاشتن به سالمند مسلمان، و بزرگداشت حافظان قرآن اهل عمل، و احترام گذاشتن به پادشاه عادل است. اى ابوذر، كسى كه زبانش را حفظ‌ نكند، عملى (خير و خوبي) انجام نداده است. اى ابوذر، عيبجو و مدح‌كننده و طعنه‌زننده و اهل جدل نباش.

يَا أَبَاذَرٍّ، لَا يَزَالُ الْعَبْدُ يَزْدَادُ مِنَ اللَّهِ بُعْداً مَا سَاءَ خُلُقُهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ وَ كُلُّ خُطْوَةٍ تَخْطُوهَا إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ أَجَابَ دَاعِيَ اللَّهِ وَ أَحْسَنَ عِمَارَةَ مَسَاجِدِ اللَّهِ كَانَ ثَوَابُهُ مِنَ اللَّهِ الْجَنَّةَ. فَقُلْتُ: بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ [، كَيْفَ يُعْمَرُ مَسَاجِدُ اللَّهِ؟ قَالَ: لَا يُرْفَعُ فِيهَا الْأَصْوَاتُ، وَ لَا يُخَاضُ فِيهَا بِالْبَاطِلِ، وَ لَا يُشْتَرَى فِيهَا وَ لَا يُبَاعُ، فَاتْرُكِ اللَّغْوَ مَا دُمْتَ فِيهَا فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَلَا تَلُومَنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا نَفْسَكَ؛

اى ابوذر، بنده تا زمانى كه بداخلاق است پيوسته از خدا دور مى‌شود. اى ابوذر، سخن نيك صدقه است و هر قدمى كه به سوى نماز برمى‌دارى صدقه است. اى ابوذر، هر كسي دعوت خدا را پاسخ گويد و مساجد خدا را آباد كند پاداش او از جانب خداوند، بهشت است. گفتم: پدر و مادرم به فدايت اى رسول خدا?، مساجد خدا چگونه آباد مى‌شود؟