اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٧ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

با او هستند فرشته ديگرى با او نماز نمى‌گزارد. اى ابوذر، هر جوانى كه دنيا را رها كند و جوانى‌اش را در راه اطاعت خداوند بگذراند خداوند پاداش هفتاد و دو صدّيق را به او عطا مى‌كند. اى ابوذر، كسى كه در ميان غافلان به ياد خدا باشد مانند كسى است كه در ميان سربازان فرارى مى‌جنگد. اى ابوذر، همنشين خوب بهتر از تنهايى، و تنهايى بهتر از همنشين بد است. گفتن سخن نيك بهتر از سكوت و سكوت بهتر از گفتن سخن بد مى‌باشد. اى ابوذر، جز با مؤمن همنشينى نکن و جز آدم پرهيزكار، كسى غذاى تو را نخورد و از غذاى فاسقان نخور. اى ابوذر، غذايت را به كسى كه به خاطر خدا دوستش دارى بده و غذاى كسى را كه تو را به خاطر خداى عزّوجل دوست دارد بخور.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ عِنْدَ لِسَانِ كُلِّ قَائِلٍ فَلْيَتَّقِ اللَّهَ امْرُؤٌ وَ لْيَعْلَمْ مَا يَقُولُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، اتْرُكْ فُضُولَ الْكَلَامِ، وَ حَسْبُكَ مِنَ الْكَلَامِ مَا تَبْلُغُ بِهِ حَاجَتَكَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، كَفَى بِالْمَرْءِ كَذِباً أَنْ يُحَدِّثَ بِكُلِّ مَا يَسْمَعُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَا مِنْ شَيْ‌ءٍ أَحَقَّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسَانِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّ مِنْ إِجْلَالِ اللَّهِ إِكْرَامَ ذِي الشَّيْبَةِ الْمُسْلِمِ، وَ إِكْرَامَ حَمَلَةِ الْقُرْآنِ الْعَامِلِينَ، وَ إِكْرَامَ السُّلْطَانِ الْمُقْسِطِ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَا عَمِلَ مَنْ لَمْ يَحْفَظْ لِسَانَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لَا تَكُنْ عَيَّاباً وَ لَا مَدَّاحاً وَ لَا طَعَّاناً وَ لَا مُمَارِياً؛

اى ابوذر، خداوند عزّوجل نزد زبان هر گوينده‌اى حاضر است پس انسان بايد تقوا پيشه كند و بداند چه مى‌گويد. اى ابوذر، از سخن اضافه