اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٦ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

يُؤَمِّنُونَ عَلَى دُعَائِهِ؛

اى ابوذر، آن‌گاه كه خداوند متعال زمين و درختان آن را آفريد هيچ درختى نبود مگر اينكه آدمى از آن فايده مى‌برد و زمين و درختان همواره چنين بودند تا اينكه انسان هاى فاجر (بدكار) آن سخن درشت را گفتند كه ٦خداوند فرزند اختيار کرده است٥ پس چون اين سخن را گفتند زمين لرزيد و منفعت (برخى) درختان از ميان رفت. اى ابوذر، چون مؤمن بميرد زمين تا چهل روز بر او مى‌گريد. اى ابوذر، هرگاه بنده‌اى در سرزمينى كه خالى از سكنه است وضو يا تيمّم بگيرد و سپس اذان و اقامه بگويد و نماز بگزارد خداوند عزّوجل به فرشته‌ها دستور مى‌دهد كه پشت سر او صف ببندند صفى كه دو طرف آن ديده نشود و با ركوع او به ركوع و با سجود او به سجده بروند و بر دعاى او آمين بگويند.

يَا أَبَاذَرٍّ، مَنْ أَقَامَ وَ لَمْ يُؤَذِّنْ لَمْ يُصَلِّ مَعَهُ إِلَّا مَلَكَاهُ اللَّذَانِ مَعَهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، مَا مِنْ شَابٍّ تَرَكَ الدُّنْيَا وَ أَفْنَى شَبَابَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ أَجْرَ اثْنَيْنِ وَ سَبْعِينَ صِدِّيقاً؛ يَا أَبَاذَرٍّ، الذَّاكِرُ فِي الْغَافِلِينَ كَالْمُقَاتِلِ فِي الْفَارِّينَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، الْجَلِيسُ الصَّالِحُ خَيْرٌ مِنَ الْوَحْدَةِ، وَ الْوَحْدَةُ خَيْرٌ مِنْ جَلِيسِ السَّوْءِ، وَ إِمْلَاءُ الْخَيْرِ خَيْرٌ مِنَ السُّكُوتِ، وَ السُّكُوتُ خَيْرٌ مِنْ إِمْلَاءِ الشَّرِّ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، لَا تُصَاحِبْ إِلَّا مُؤْمِناً، وَ لَا يَأْكُلْ طَعَامَكَ إِلَّا تَقِيٌّ، وَ لَا تَأْكُلْ طَعَامَ الْفَاسِقِينَ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، أَطْعِمْ طَعَامَكَ مَنْ تُحِبُّهُ فِي اللَّهِ، وَ كُلْ طَعَامَ مَنْ يُحِبُّكَ فِي اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ‌؛

اى ابوذر، هر كسي اقامه بگويد ولى اذان نگويد جز دو فرشته‌اى كه