اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٢ - چهار اصل زندگي

قبر رها مى‌شوند. هنگامى كه عثمان، رقيّه (دختر پيامبر خدا[) را كشت رسول خدا[ در كنار قبرش ايستاد و سر خود را به آسمان بلند كرد و در حالى كه از چشمان مباركش اشك جارى بود به مردم فرمود: من به ياد اين دختر افتادم و به آزارى كه (از شوهرش) به او رسيد؛ پس دلم شکست و رها شدن او را از فشار قبر خواستارم. امام صادق٧ فرمود: سپس پيامبر[ خطاب به خداوند عرضه داشت: بار خدايا، رقيّه را به خاطر من از فشار قبر ببخش و بِرَهان. پس خداوند رقيّه را به خاطر پيامبر[ بخشيد. امام صادق٧ فرمود: رسول خدا[ با جنازه سعد بن معاذ همراه شد در حالى كه هفتاد هزار فرشته او را تشييع مى‌كردند. رسول خدا[ سر خود را به آسمان بلند كرد و فرمود: آيا فردى همچون سعد فشار قبر خواهد داشت‌؟ ابو بصير گويد: عرض كردم: قربانت گردم، به ما گفته‌اند كه او از نجاست بول به قدر لازم اجتناب نمى‌كرد. فرمود: به خدا پناه مى‌برم که چنين نيست بلكه او به خاطر كج خلقى كه با خانواده‌اش داشت به فشار قبر مبتلا شد. امام صادق٧ فرمود: مادر سعد در آن حال گفت: اى سعد، (بهشت) بر تو گوارا باد، رسول خدا[ به او فرمود: اى مادر سعد، چيزي را به‌ طور جزم بر خدا حکم نکن.