اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٤ - ريا، نوعي شرک

ريا، نوعي شرک

عَنْ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِي عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِ‌ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ﴿فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ‌ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً﴾ قَالَ: الرَّجُلُ يَعْمَلُ شَيْئاً مِنَ الثَّوَابِ لَا يَطْلُبُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ، إِنَّمَا يَطْلُبُ تَزْكِيَةَ النَّاسِ يَشْتَهِي أَنْ يُسْمِعَ بِهِ النَّاسَ فَهَذَا الَّذِي أَشْرَكَ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ؛ ثُمَّ قَالَ: مَا مِنْ عَبْدٍ أَسَرَّ خَيْراً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ خَيْراً، وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُسِرُّ شَرّاً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ شَرّاً.١

امام صادق٧ در باره قول خداى عزّوجل ٦هر كه اميد لقاء پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد و در عبادت پروردگارش هيچ كس را شريك نسازد ٥فرمود: شخصى كار ثوابى مي كند و مقصودش خدا نيست بلكه مي خواهد مردم بشنوند و او را بستايند، اين است كسى كه در عبادت پروردگارش شريك مى‌آورد. سپس فرمود: هرگز بنده اى نباشد كه در نهان، كار خيرى كند و روزگار بگذرد جز آنكه خدا برايش خيرى ظاهر سازد و هرگز بنده اى نباشد كه در نهان، شرّى كند و روزگار بگذرد جز آنكه خدا برايش شرّى آشكار كند.

[١] كافي (اسلاميه)، ج‌٢، ص ٢٩٣