اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٥ - هشت خصلت مؤمن

هشت خصلت مؤمن

عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ غَالِبٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: يَنْبَغِي لِلْمُؤْمِنِ أَنْ يَكُونَ فِيهِ ثَمَانِيَ خِصَالٍ: وَقُوراً عِنْدَ الْهَزَاهِزِ، صَبُوراً عِنْدَ الْبَلَاءِ، شَكُوراً عِنْدَ الرَّخَاءِ، قَانِعاً بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ، لَا يَظْلِمُ الْأَعْدَاءَ، وَ لَا يَتَحَامَلُ لِلْأَصْدِقَاءِ، بَدَنُهُ مِنْهُ فِي تَعَبٍ، وَ النَّاسُ مِنْهُ فِي رَاحَةٍ. إِنَّ الْعِلْمَ خَلِيلُ الْمُؤْمِنِ، وَ الْحِلْمَ وَزِيرُهُ، وَ الْعَقْلَ أَمِيرُ جُنُودِهِ، وَ الرِّفْقَ‌ أَخُوهُ،‌ وَ الْبِرَّ وَالِدُهُ‌.١

امام صادق٧ فرمود: سزاوار است كه مؤمن داراى هشت خصلت باشد: هنگام سختي ها با وقار باشد. هنگام بلا شكيبا باشد. در فراوانى نعمت سپاسگزار باشد. به آنچه خدا روزيش كرده قانع و خرسند باشد. به دشمنانش ستم نكند. بارش را بر دوستانش نيفكند. بدنش از او در رنج و مشقّت باشد (از بسيارى عبادت و رفع حوائج مردم) و مردم از او در آسايش باشند. همانا علم، دوست مؤمن است و بردبارى وزيرش، و عقل امير سپاهش (يعنى اعضاء و جوارحش به فرمان عقلش رفتار

[١] كافي (اسلاميه)، ج‌٢، ص ٤٧