اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٠ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله به حضرت علي

هدر مى‌روند: خوردن در حال سيرى و روشن كردن چراغ در روشنى ماه و كشاورزى در شوره‌زار و نيكى‌كردن به نااهل (قدرنشناس). اى على، هر كسي صلوات بر من را فراموش كند راه بهشت را اشتباه رفته است. اى على، از جاى تخم گذاشتن كلاغ و از شكار شير، برحذر باش و دورى كن.

يَا عَلِيُّ، لَأَنْ أُدْخِلَ يَدِي فِي فَمِ التِّنِّينِ إِلَى الْمِرْفَقِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَسْأَلَ مَنْ لَمْ يَكُنْ ثُمَّ كَانَ‌؛ يَا عَلِيُّ، إِنَّ أَعْتَى النَّاسِ عَلَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ الْقَاتِلُ غَيْرَ قَاتِلِهِ، وَ الضَّارِبُ غَيْرَ ضَارِبِهِ، وَ مَنْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَلَيَّ؛ يَا عَلِيُّ، تَخَتَّمْ بِالْيَمِينِ فَإِنَّهَا فَضِيلَةٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ لِلْمُقَرَّبِينَ. قَالَ: بِمَ أَتَخَتَّمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ [؟ قَالَ: بِالْعَقِيقِ الْأَحْمَرِ فَإِنَّهُ أَوَّلُ جَبَلٍ أَقَرَّ لِلَّهِ تَعَالَى بِالرُّبُوبِيَّةِ، وَ لِيَ بِالنُّبُوَّةِ، وَ لَكَ بِالْوَصِيَّةِ، وَ لِوُلْدِكَ بِالْإِمَامَةِ، وَ لِشِيعَتِكَ بِالْجَنَّةِ، وَ لِأَعْدَائِكَ بِالنَّارِ؛

اى على، اگر دستم را تا آرنج وارد دهان اژدها كنم برايم بهتر است از اينكه از تازه به دوران رسيده چيزى بخواهم. اى على، نافرمان‌ترين مردم نسبت به خداوند كسى است كه غير قاتلش را بكشد و كسى را كه او را نزده، بزند. هر كسي با غير خويشان و دوستان خود دوستى كند به آنچه كه خداوند عزّوجل فرستاده كافر شده است. اى على، انگشتر به دست راست بگذار كه اين فضيلتى است از جانب خداوند عزّوجل براى نزديكان درگاهش. على? پرسيد: چه انگشترى به دست كنم