اخلاق در کلام معصومین - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥ - سفارش پيامبرصلی الله علیه و آله و سلّم به ابوذر غفاري رحمه الله

تا از عذاب روز قيامت رهايى يابى. اى ابوذر، گروهى از اهل بهشت بر گروهى از اهل دوزخ روى مى‌كنند و مى‌گويند: چه چيزى شما را به آتش درآورده و حال آنكه ما با راهنمايى و آموزش شما به بهشت وارد شديم‌؟ مى‌گويند: ما به خوبى‌ها امر مى‌كرديم ولى خودمان انجام نمى‌داديم. اى ابوذر، حقوق خداوند متعال بزرگ‌تر از آن است كه بندگان بتوانند ادا كنند، و نعمت‌هاى خدا بيشتر از آن است كه بندگان آنها را بشمارند ولى هر صبح و شب در حال توبه باشيد.

يَا أَبَاذَرٍّ، إِنَّكَ فِي مَمَرِّ اللَّيْلِ وَ النَّهَارِ فِي آجَالٍ مَنْقُوصَةٍ، وَ أَعْمَالٍ مَحْفُوظَةٍ، وَ الْمَوْتُ يأْتِي بَغْتَةً، وَ مَنْ يَزْرَعْ خَيْراً يُوشِكْ أَنْ يَحْصُدَ خَيراً وَ مَنْ يَزْرَعْ شَرّاً يُوشِكْ أَنْ يَحْصُدَ نَدَامَةً، وَ لِكُلِّ زَارِعٍ مِثْلُ مَا زَرَعَ، لَا يُسْبَقُ بَطِي‌ءٌ لِحَظِّهِ، وَ لَا يُدْرِكُ حَرِيصٌ مَا لَمْ يُقَدَّرْ لَهُ، وَ مَنْ أُعْطِيَ خَيراً فَاللَّهُ أَعْطَاهُ وَ مَنْ وُقِيَ شَرّاً فَاللَّهُ وَقَاهُ؛ يَا أَبَاذَرٍّ، الْمُتَّقُونَ سَادَةٌ وَ الْفُقَهَاءُ قَادَةٌ وَ مُجَالَسَتُهُمُ الزِّيادَةُ، إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَرَى ذَنْبَهُ كَأَنَّهُ صَخْرَةٌ يَخَافُ أَنْ تَقَعَ عَلَيهِ، وَ إِنَّ الْكَافِرَ يَرَى ذَنْبَهُ كَأَنَّهُ ذُبَابٌ مَرَّ عَلَى أَنْفِهِ؛

اى ابوذر، تو در گذر شب و روز در برابر اجل‌هايى هستى كه رو به كم شدن است، و اعمالى كه حفظ‌ مى‌شوند، و مرگ ناگهان فرا مى‌رسد، و هر كسي كه بذر خير بكارد اميد است كه خير برداشت كند و هر كسي كه بذر شر بكارد ندامت برداشت مى‌كند و هر كشاورزى آنچه را بکارد درو مى‌كند. سهم كسى كه آهسته رو است ربوده نمى‌شود و كسى كه