کتاب غناء - فقیهی، محسن - الصفحة ٢٠ - معنای طرب

موارد باشد و به تناسب متعارف مردم، شأنِیت پدِید آوردن طرب دارد.١

٩-غناء حرام، صوتِی است ‌که ترجِیع موجود در آن، لهو، باطل و گمراه‌کننده از حق باشد و فرقِی نمِی‌کند که درسخن باطل ِیا حق پدِید آِید.٢

١٠-غناء، کِیفِیّت طبِیعِی ِیا ساختگِی وِیژه‌اِی در صوت است که موجب پدِید آمدن گونه‌اِی از طرب در شنونده مِی‌شود و مناسب با محافل لهو، شادِی و فرح همراه آلات لهوولعب است‌.٣

١١-غناء از الحان اهل فسوق و عصِیان است.٤

معناِی مطرب و ترجِیع

معناِی طرب

طرب و ترجِیع از مقوّمات «غناء» است که فقِیهان در مسئله غناء، بسِیار استعمال کرده‌اند؛ پس لازم است که درباره اِین دو قِید بررسِی دقِیقِی شود.

«الطرب: خفّة تصِیب لشدّة حزن أو سرور.٥ و تَخصِیصهُ بالفَرَحِ وَهمٌ».٦ طرب، گونه‌اِی سبُکِی و سستِی‌ است که به‌دلِیل شدّت اندوه ِیا شادِی به انسان اصابت مِی‌کند.

١ . المکاسب المحرّمة، ج١، صص٣٠٥ ـ ٣٠٦؛ المواهب، ص٥٤٤.

٢ . مصباح الفقاهة، ج١، ص٣١١.

٣ . مهذّب الاحکام، ج١٦، ص١١٤.

٤ . أنوار الفقاهة (کتاب التجارة)، ص٢٦٥.

٥ . الصحاح، ج١، ص١٧١.

٦ . القاموس المحِیط، ج١، ص١٢٩.