عجبا! ولِیّ خداِیِی که به‌واسطۀ تربِیت و تزکِیۀ نفس و قدم نهادن در مسِیر اولِیاِی الهِی و پِیمودن راه عرفان و سلوک إلِی الله و اقدام به مراقبات و رِیاضت‌ها، نه صرفاً با درس و تحصِیل و مطالعۀ علوم رسمِیّه، خداوند متعال چنان درِیچۀ قلب و ضمِیرش را به روِی حقاِیق نهفته و مکتوم عالم هستِی باز مِی‌کند که اِین‌گونه به‌طور قطع، پرده از اِین راز علمِی کشف نشده پِیش از ده‌ها سال، برمِی‌دارد؛ آن‌وقت چطور اِین راز براِی رسول خدا که فاتح آفاق اسماء و صفات کلِّیۀ الهِیّه است، مجهول و نامعلوم مِی‌باشد؟!

مرحوم والد ما ـرضوان الله علِیهـ که ِیکِی از شاگردان و پرورش‌ِیافتگان مکتب رسول خدا و علِیّ مرتضِی است، مطالبِی را در زمان حِیات خود و در دوران حکومت طاغوت، از فرو رِیختن کاخ ظلم و استبداد شاهنشاهِی و فرار شاه از اِیران و برقرارِی نظام اسلامِی پس از آن و حوادثِی که پس از انقلاب روِی خواهد داد، به اِین حقِیر فرموده‌اند، که تمامِی آنها تاکنون جامۀ عمل به خود پوشِیده است؛ آِیا اِین مطالب را از روِی کتاب و شنِیده‌ها و دِیدگاه‌هاِی ظاهرِی بِیان کرده‌اند؟ ِیا از ابزار و وسائطِی جز ابزار و وسائط در دسترس ما بهره برده‌اند؟ و آِیا اِین ابزار در اختِیار رسول خدا نبود؟

آخر ِیکِی نِیست به اِین ابلهان بگوِید: ما از انکار حقاِیق و وقاِیعِی که در تارِیخ از سِیره و حالات رسول خدا و ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام به‌طور قطع به ِیادگار مانده است، چه طرفِی مِی‌بندِیم؟!

بر فرض که عدّه‌اِی بگوِیند: ما اِین مطالبِی را که شما از والدتان نقل نمودِید نمِی‌پذِیرِیم، زِیرا به صحّت و اعتبار کلام شما اطمِینان ندارِیم؛ آِیا خود بنده نِیز آنچه که با چشم و گوش خود از اِیشان شنِیده‌ام را مِی‌توانم انکار نماِیم؟!

انکار علم غِیب ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام توسّط برخِی متظاهرِین به علم و دِیانت

امروزه گوِیا انکار علم غِیب نسبت به معصومِین علِیهمالسّلام و فضاِیل و مناقب آنان مُد شده است! و ِیکِی پس از دِیگرِی تحفه‌اِی چنِین بِی‌ماِیه به بازار انکار و عناد و کتمان عرضه مِی‌دارد، و در اِین راستا فقط جناب دکتر نِیستند که چشم به روِی حقاِیق مسلّم و آثار متقن تارِیخِی بسته‌اند و اِین‌چنِین بِی‌مهابا و سرکشانه تِیغ بِی‌درِیغ بر همۀ ارزش‌ها و فضاِیل مِی‌گذارند و جاِیگاه رسول خدا و ائمّۀ هدِی را در