افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤١٥ - عدم امکان وثوق به دستاوردهاِی علمِی براِی کشف مراد جدِّی آِیات الهِی

(وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا)؛[١] «ما آسمان را سقفِی محفوظ و کنترل‌شده قرار داده‌اِیم.»

البتّه شاِید قبل از اِین به‌درستِی معناِی اِین آِیه روشن نبوده است و ِیا معناِیِی در راستاِی معناِی آِیات دِیگر دربارۀ ورود شِیاطِین به آسمان و دور کردن آنها به‌وسِیلۀ شهاب‌ها از آن استفاده مِی‌شد، چنانچه عن‌قرِیب توضِیح آن خواهد آمد؛ امّا امروزه با کشف لاِیۀ اوزون مِی‌توان احتمال داد ـنه اِینکه به طور قطع مطرح کردـ که منظور پروردگار از «سقف محفوظ» همان لاِیۀ اوزون مِی‌باشد. و اِین احتمال منافاتِی با آِیۀ قرآن ندارد و ما آن را نفِی نمِی‌کنِیم، و نِیز بر انحصار مقصود و مفاد آِیه بر اِین توجِیه، پاِی نمِی‌فشارِیم.

بلِی، معارضه با آن، نه در جهت کشفِی و پدِیدآوردن دِیدگاهِی جدِید در مقابل دِیدگاه جاِیگزِین است؛ بلکه به خاطر ربط دادن و متّصل نمودن اِین کشف، به مفهوم و مراد از ِیک آِیه که آن مفهوم و مراد در تعارض با آن دستاورد قرار دارد، و اِین تعارض نه خودسرانه و از روِی وهم و خِیال، بلکه از روِی مبانِی و قواعد محاوره و گفتگو صورت پذِیرفته است.

مثلاً در آِیۀ شرِیفۀ تقبِیح ربا مِی‌فرماِید:

(الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ)؛[٢]

«آن کسانِی که اموال ربوِی مصرف مِی‌کنند، از جاِی خود برنمِی‌خِیزند مگر مانند آن کسِی که جن او را مورد آزار و تسخِیر خود درآورده است.»

حال چنانچه با کشف مِیکروب، بخواهِیم اسم شِیطان را بر مِیکروب بگذارِیم و مانند برخِی از افراد ناآگاه که مِی‌خواهند معناِی جن‌زده را بر غلبۀ مِیکروب و بروز بِیمارِی

[١]. سوره أنبِیاء (٢١) آِیه ٣٢.

[٢]. سوره بقره (٢) آِیه ٢٧٥.