قطع مِی‌کند و ِیا اگر در مقطعِی از زمان فردِی شاِیسته و داراِی افکار و عقاِیدِی استوار با او برخورد نماِید سخنان او را در نزدش بِیهوده و عبث جلوه مِی‌دهد و با دِید تمسخر و استهزاء به او مِی‌نماِیاند، و از تأثِیر کلمات بزرگان و اولِیاِی الهِی در نفس و ضمِیر او جلوگِیرِی مِی‌کند، و افراد مسانخ و همسو و هم‌طرِیق با او را بر سر راهش قرار مِی‌دهد، دوستان و اصدقاء او را از سنخ و هم‌طراز با او مِی‌گرداند. و براِی رسِیدن به مطلوب فاسد و اهرِیمنِیِ خود از تمام ابزار و وساِیل لازم، او را برخوردار مِی‌کند؛ کتب و مقالات و دلاِیل توجِیهِ نِیّت شِیطانِی را به او نشان مِی‌دهد، و از مِیان مطالب و احادِیث و کلمات بزرگان آنچه داراِی حکم متشابه و قابل تأوِیل و توجِیه است و مِی‌تواند تأوِیل‌کننده و توجِیه‌کنندۀ انحراف و اعوجاج و خودکامگِی او گردد در دسترسش قرار مِی‌دهد؛ وساِیل تبلِیغات و ارتباطات جمعِی را در خدمت او مِی‌آورد و سخنان او را نزد افراد بِی‌ماِیه و پست و بِی‌حِیثِیّت، جاذب و پر زرق و برق مِی‌گرداند؛ و از تجمّع افراد و کثرت اجتماع او را دل‌خوش و مسرور مِی‌گرداند، رفقاِی صالح و افراد دلسوز و مفِید کم‌کم از دور او پراکنده شده و جاِی آنان به افراد فروماِیه و فرصت‌طلب و بِی‌ماِیه و بِی‌بُتّه سپرده مِی‌شود و آنان با تمجِیدها و اغراءها و سخنان دل‌فرِیب و گمراه‌کننده بِیش از پِیش او را به سوِی پرتگاه نِیستِی و وادِی ضلالت و هلاکت سوق مِی‌دهند، از معاشرت با صلحا دِیگر گرِیزان است و اوقات خود را با اهل دنِیا و اعتبارِیّات مِی‌گذراند، صحبت و سخن الهِی در کام او سنگِین و ناگوار، و کلام لهو و عبث موجب آرامش و سکونت او مِی‌شود. و بالأخره در تمام امور خود آنچه را که موجب بَوار و هلاکت اخروِی او است، سرلوحۀ برنامه‌ها و امور روزمرّه و حِیات زندگِی خود قرار مِی‌دهد؛ و هر آنچه که موجب خِیر و صلاح و رستگارِی اوست، او را نسبت بدان بِی‌توجّه و بِی‌اعتنا و دل‌سرد و وازده مِی‌سازد.

و اِین همان وحِی شِیطانِی است که شِیطان براِی منحرفِین از حق و ضالِّین از صراط مستقِیم و منهج قوِیم، فراهم مِی‌سازد تا سرماِیۀ خدادادِی را در راه سخط و