افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩١ - عدم منافات خلقت مادِی و بشرِی پِیامبر اکرم با وصول آن حضرت به عالم قدس و مقام تعِیّن اوّل

دِین و اعتقاد آنان روزگار مِی‌گذراند، و آن با نداِی ملکوتِی و لاهوتِیِ:

مردم را به سمت و سوِی مبدأِ حِیات و سرچشمۀ بهاء و عظمت، به حرکت درمِی‌آورد!

آرِی، هر دو بشرند و هر دو از خاک و هر دو از نظر شکل و شماِیل ظاهرِی برابر، امّا اِین کجا و آن کجا!

عزِیزم، به‌جاِی دستوپا زدن در گرداب هلاکت و غوطه خوردن در گنداب نجاسات دنِیا و متعلّقات و لوازم آن و محروم بودن از نفحات عالم قدس، بِیاِیِیم و خود را به سمت مسِیر و ممشاِی اولِیاِی حق بکشانِیم و به‌جاِی انگ و برچسب به اولِیا و عرفاِی الهِی، خود را از الطاف و فِیوضات ربّانِیِ متواصله و متواتره و نازلۀ بر نفوس مطهّر و قدسِی آنان محروم نسازِیم، و با پِیروِی از دستورات و مبانِی رصِین آنان به مطالعۀ کتب و نوشتجات و آثار ملکوتِی اِین برگزِیدگان از خلقت بنِی‌آدم بپردازِیم و متابعت از سِیره و منهاج آنان را سرلوحۀ زندگِی و حِیات خود قرار دهِیم.

(قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا * الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا).[٣]

«اِی پِیامبر به مردم بگو: آِیا بدبخت‌ترِین و بِیچاره و محروم‌ترِین افراد را به شما معرفِی کنم؟ * آن کسِی است که تمام سعِی و کوشش او در اِین دنِیا همه و همه بر باد رفته و هِیچ ارزش و قِیمتِی براِی عرضۀ آنها در روز قِیامت نخواهد بود، درحالِی‌که خود او خِیال مِی‌کند کار درست و نِیکو انجام داده است.»

[١]. دِیوان حافظ، غزل ٤١٧.

[٢]. مثنوِی معنوِی، دفتر اوّل.

[٣]. سوره کهف (١٨) آِیه ١٠٣ و ١٠٤.