افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٥٩٥ - کلام آِیةالله حاج آقا رضا همدانِی در تفسِیر معناِی انکار امر ضرورِی دِین
نتِیجۀ سخن اِینکه: اِین مطلب ـچنانچه از بزرگان نقل شدـ همان اعتقاد به تفوِیض است، علاوه بر اِینکه عموم مردم از اِینکه مرتبهاِی بالاتر و عالِیتر و راقِیتر از اِین مرتبه را ادراک و معرفت نماِیند، عاجز مِیباشند، مرتبهاِی که آنها را در جبر نِیندازد و همچون شبهۀ تفوِیض گرفتار ننماِید....
و به هر جهت، شکِی وجود ندارد، هِیچکدام از اِین اعتقادات (چه جبر و تفوِیض و چه غِیر آن) از علوم و مفاهِیمِی که حتِّی پهلوانان در عرصۀ علم و معرفت را از وصول به کنه شناخت و ادراک حقِیقت خود محروم ساخته است و در بسِیارِی از ظواهر کتاب الهِی و رواِیات معصومِین علِیهمالسّلام شواهدِی بر اثبات آنها موجود مِیباشد، از زمرۀ انکار ضرورت دِین نمِیباشند. و خدا به همه چِیز عالم و آگاه است.»
تأِیِید بر کلام مرحوم حاج آقا رضا همدانِی ـرحمة الله علِیهـ اِینکه:
مرحوم آِیةالله العظمِی عارف بالله حضرت حاج شِیخ محمّدجواد انصارِی همدانِی ـرضوان الله علِیهـ بارها مِیفرمودند:
رسِیدن به کنه معرفت مسئلۀ «أمرٌ بَِین الأمرَِین» که از ائمّۀ معصومِین علِیهمالسّلام وارد شده است، جز با طِیّ سلوک إلِی الله و إقدام به رِیاضات شرعِیّه و سِیر مسِیر اولِیاِی الهِی و عرفان به خداِی متعال، براِی کسِی امکان نخواهد داشت.
و مرحوم والد ما ـرضوان الله علِیهـ مِیفرمودند:
اکثر افرادِی که در مسئلۀ جبر و تفوِیض تألِیفِی نمودهاند، در آخر امر و نتِیجۀ بحث، ِیا جبرِی شدهاند و ِیا معتقد به تفوِیض!
و همِین مطلب از مرحوم علاّمه طباطبائِی ـرضوان الله علِیهـ نِیز نقل گردِیده است.
بنابراِین جاِیِی که فقهاِیِی مانند مرحوم حاج آقا رضا همدانِی اعتقاد به چنِین مسائلِی را از جملۀ انکار ضرورتها و بدِیهِیّات دِینِی نمِیشمرد و حکم به تکفِیر و ارتداد و نجاست آنها نمِیدهد، چگونه فردِی که در مراتب علمِی بسِیار بسِیار نازلتر از اِین فحول مِیباشد، اِینچنِین متهوّرانه با جرئت و جسارت حکم به نجاست مِیدهد؟!!