افق وحِی - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٤٠٩ - نقد مدّعاِی صاحب مقاله مبنِی بر ادراک مراد جدِّی پروردگار بهوسِیلۀ علوم تجربِی

در هر برهه از زمان نمودِی خاص از دستاورد و ظهور خارجِی آن علم به‌وجود مِی‌آِید، که چه‌بسا موجب نفِی دستاورد قبلِی و زمِینه براِی پدِیدۀ جدِید در آِینده خواهد شد.

با توجّه به سِیّال بودن رشد علوم تجربِی و حرکت جوهرِی آن در بستر تحقِیق و آزماِیش، انسان نمِی‌تواند در انطباق ِیک کشف علمِی با ِیک حقِیقت وحِیانِی، به اطمِینان و اعتماد کافِی برسد و همواره در شکّ و تردِید نسبت به تکامل آن کشف علمِی بسر خواهد برد؛ مگر اِینکه کشف به صورتِی باشد که دِیگر جاِی احتمال و تردِید را در ذهن انسان باقِی نگذارد. در اِین‌صورت اِین کشف خود عِین واقع خواهد بود، و واقع با واقع فرقِی نخواهد داشت؛ چه آن واقع وحِیانِی باشد ِیا علمِی و تجربِی، هر دو ِیکِی است.

مثلاً در آِیۀ شرِیفه راجع به داستان حضرت نوح و هلاکت قوم او به‌واسطۀ طوفان، در سورۀ هود مِی‌فرماِید:

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ).[١]

«و چنِین خطاب آمد: که اِی زمِین، آب را فرو بر! و اِی آسمان، از بارِیدن باِیست! و آب فرو رفت و امر پروردگار حتمِی گردِید، و کشتِی بر کوه جودِی فرود آمد. و گفته شد که بر قوم ظالمِین دور باش آمده است.»

در اِین آِیه خداِی متعال اسم کوهِی را که کشتِی نوح بر آن قرار گرفت جودِی مِی‌نامد، درحالِی‌که اِین اسم تا قبل از اکتشافات اخِیر ناشناخته بوده است و هر کسِی از ظنّ خود جاِیِی را به طور تخمِین و حدس مطرح مِی‌نمود؛ امّا پس از کشف اخِیر و آشکار شدن بقاِیاِی کشتِی نوح و ظهور اسامِی پنج تن آل عبا بر لوح کشتِی که به صورت معجزه‌آساِیِی سالم و بدون فرسودگِی نماِیان گردِید، دِیگر شکِّی باقِی نمانده است که کوه جودِی همان کوهِی است که اِین کشفِیّات در آن به ظهور رسِیده است.

[١]. سوره هود (١١) آِیه ٤٤.