مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی‌، سید محمد حسین - الصفحة ١٨٥ - کفر بعد از معرفت و شناخت خدا

أعوذ بالله من الشّیطان الرّجیم

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم

و صلَّی الله علیٰ خیر خلقه محمّدٍ و آله الطَّیّبین

و لعنةُ اللَه علیٰ أعدائهم أجمعین

یا عیسی، لا تُشرک بی شیئًا و کُن منّی علیٰ حَذَرٍ! و لا تَغتَرَّ بالصّحّة و تُغَبّط نفسَک، فإنّ الدّنیا کفَیْ‌ءٍ زائلٍ و ما أقبَلَ منها کما أدبَرَ؛ فنافس فی الصّالحات جُهدَک، و کُن مع الحقّ حیثُما کان و إن قُطعتَ و أُحرقتَ بالنّار. فلا تَکفُر بی بَعد المعرفة، فلا تکونَنَّ من الجاهلینَ؛ فإنّ الشّی‌ءَ یکونُ مع الشّی‌ء.[١]

«ای عیسی، به من هیچ شرک نیاور و همیشه از مخالفت من بر حذر باش! و به صحّت خود مغرور مشو و نفس خود را به غبطه مینداز، چون دنیا مانند سایه‌ای گذران است و آنچه از دنیا و از حوادث در پیش است مانند همان قضایا و حوادث گذشته است؛ پس تا می‌توانی در اعمال صالح و کارهای نیک جدّیّت کن و سبقت بگیر، و با حق باش هرجا که حقّ است، و اگرچه قطعه‌قطعه شوی و با آتش سوخته شوی دست از حقّ بر ندار!»

تفسیر این فقرات تا حدودی ذکر شد.[٢]

کفر بعد از معرفت و شناخت خدا

[١]. الکافی، ج ٨، ص ١٤١.

[٢]. متأسّفانه این جلسه یافت نشد. (محقّق)