مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی، سید محمد حسین - الصفحة ١٠٩ - سبب تشریع حکم بردهداری در اسلام
هستند؛ ولی دینی که الآن در دست یهودیان و مسیحیان است، هیچکدام دین آسمانی نیست! آن جنایاتی که کشیشها و کلیساها کردند و آدمها را کشتند و در تنورها انداختند و چه کارها کردند که اگر انسان واقعاً بخواهد اینها را برای یک نفر مسیحی بیان کند، جز سیاهرویی برایشان هیچ چیزی نیست![١]
گسترش جهانی اسلام بدون دخالت قدرت نظامی
امّا قرآن مجید خیلی عجیب است! پیغمبر در مدینه طلوع کرده است، ولی الآن همه در خراسان مسلماناند! کجا شمشیر اسلام اینجا آمد؟! کجا شمشیر اسلام به تبّت و مغولستان رفت؟! کجا شمشیر اسلام به تاجیکستان و ازبکستان و بخارا و بلخ رفت؟! این مطلب برای این بود که اسلام دعوت میکرد و قرآن را برای آنها میخواند و همین نژادها، بردهها، غلامها و بندهها را در خانههای مسلمانان میآورد و تربیت میکرد و بعد آزاد میکرد؛ اینها وقتی که در خانههای مسلمانها میماندند، با آداب اسلام آشنا میشدند و میفهمیدند که مسلمانی این است! و وقتی آزاد میشدند، دیگر دست از این دین برنمیداشتند.
سبب تشریع حکم بردهداری در اسلام
امروزه در دنیا، قضیّۀ برده را برداشتهاند و کسی دیگر غلام و برده ندارد، حتّی میگویند: «خدمت هم کردهاند!» ولی بزرگترین جنایت است! زیرا آن بردهداریای که اسلام امضا کرده است، غیر از آن بردهداریای است که آنها میگرفتند و در خانه میآوردند و ملک طلق خود میکردند و میکشتند و میتوانستند بسوزانند و آتش بزنند و هر جنایتی به سر بردهها بجا بیاورند!
اسلام میگوید: باید برده را بیاوری و محافظت کنی، از غذای خودت به او بدهی، برایش زن بگیری و یا اگر زن و کنیز است، خودت با او ازدواج کنی و بچّه بیاوری و غذای خودت را به او بدهی، از لباس خودت به او بپوشانی، به اسلام و به
[١]. رجوع شود به تاریخ تمدّن، ویل دورانت، ج ٥، عصر رنسانس؛ ج ٦، اصلاح دینی؛ همزیستی مسالمتآمیز در اسلام و حقوق بین الملل، محمّدمهدی کریمینیا، ص ١٢٤؛ شناخت مسیحیّت، رسولزاده و باغبانی، ص ٢٠٣.