مبانِی اخلاق در آِیات و رواِیات - حسینی طهرانی، سید محمد حسین - الصفحة ٢٩ - اجر و پاداش اعمال براساس نیّت و مقصود افراد
و علمای بزرگ همیشه در جلسۀ اوّل درس، روی این روایت بحث داشتهاند!
آن شخص با پیغمبر حرکت کرده و به مدینه آمده است؛ امّا برای چه آمده است؟ در غار هم با پیغمبر بود و یار غار پیغمبر هم بود؛ امّا برای چه مقصودی با پیغمبر به مدینه آمده است؟ آیا حساب به همین عمل خارجی است که پیغمبر انجام داد؟ خب او هم انجام داده است! یا نه، خدا از این عالم ظاهر میگذرد و به اهداف و قلوب انسانها نگاه میکند، نه به پیکرۀ عمل آنها!
مسجد بسیار بزرگی ساخته میشود که در این دنیا خیلی شکل و شمائل و کاشی و تذهیب دارد ـ در این زمانها دیده شده است که مساجد را با طلا تذهیب میکنند، با اینکه حرام است که انسان مسجد را به طلا تذهیب کند![١] یکوقت ما خدمت آقای اخوی عرض کردیم که نماز خواندن در چنین مساجدی که تذهیب طلا داشته باشد، اصلاً اشکال دارد![٢] ـ و خیلی هم سر صدایش زیاد است و کار از نقطهنظر ظاهر چشمگیر است و پیکرۀ عمل بزرگ و درشت است؛ امّا از نقطهنظر معنا حساب میکنند! کرامالکاتبین هست، ملائکۀ موکّل هستند؛ میگویند: این به چه غرضی بوده است؟ آن به چه غرض بوده است؟ این به چه نیّتی بوده است؟ آن به چه نیّتی بوده است؟
انسان را که در آنجا میبرند، میگوید: «آقا من یک میلیون آجر روی هم گذاشتم تا این مسجد درست شد!»
میگویند: «قبول است؛ امّا برای چه ساختی؟ برای اینکه سر در مسجد بنویسند: این مسجد به سعی و اهتمام جناب آقای حاج فلان ساخته شده است؟! فقد قیل ذلک؛ خب گفتند! اینجا چه میخواهی؟! اینجا جای پرش است؛ آیا تا بهحال پریدهای که خودت را اینجا بیندازی یا نه؟!»
[١]. المبسوط، ج ١، ص ١٦٠؛ شرایع الأسلام، ج ١، ص ١١٧.
[٢]. جهت اطلاع بیشتر پیرامون کیفیّت ساخت مساجد، رجوع شود به انوار الملکوت، ج ١، نور ملکوت مسجد، ص ٢٤٥ ـ ٢٥٧.