تاكنون در انيميشن‌ها[١] و فيلم‌هاى تخيلى ديده شده است كه پرنده‌اى كوچك تبديل به سلاحى بزرگ شده و به مردم شليك مى‌كند؛ اگرچه باور آن سخت است، امّا اين اتّفاق در حال حاضر، بارها رخ داده است. تصوّر اين مسئله كه هركدام از حشرات اطراف ما سلاحى است كه دشمن مى‌تواند از طريق آنها به ما شليك كند، دردآور است؛ امّا حقيقت اصلى اين است كه طى دهه‌هاى گذشته، برخى از دولت‌ها براى مقابله با ملت‌ها از اين روش، استفاده كرده‌اند.

سلاح بيولوژيكى‌[٢] اصطلاحى است كه براى اين‌گونه مبارزات استفاده شده است. حشرات يكى از ابزارهاى اساسى براى اين اقدام بودند كه در برهه‌اى از زمان، كاربرد زيادى هم پيدا كردند.[٣] جنگ حشرات،[٤] نوعى از جنگ‌هاى بيولوژيكى‌[٥] است كه از حشرات براى حمله به دشمن استفاده مى‌كنند؛ اوّلين بار، حشرات از سوى «ژاپن» به عنوان سلاح در نبرد با چندين كشور ديگر در طول جنگ جهانى دوم استفاده شدند كه البتّه به جز ژاپن، چند كشور ديگر نيز به سبب توسعه و استفاده از سلاح‌هاى حشره‌اى‌[٦] متّهم شده‌اند.

يكى از روش‌هاى استفاده از اين نوع جنگ، آلوده كردن حشرات با عامل بيمارى‌زا و رها كردن آن در محيط بوده است تا از طريق آن بتوانند با انتشار يك بيمارى، حريف خود را از پاى در بياورند. اگرچه امروزه واكسن و درمان بيمارى طاعون‌[٧] مشخّص شده است، امّا اين بيمارى يكى از اوّلين سلاح‌ها بوده كه توسط حشره كك موش‌[٨] عليه مردم به كار بسته شد. اين روش براى اوّلين‌بار، هنگام شروع جنگ جهانى دوم استفاده شده بود. در سال ١٩٤١ م. هواپيماهاى ژاپنى، كك‌هاى آلوده به طاعون را بر فراز شهرهايى از «چين» رها كردند تا به اين صورت، بيمارى طاعون را رواج دهند.[٩] بر اساس گزارش‌هاى موجود، هواپيماهاى ژاپنى در هر مرحله، پانزده ميليون كك را بر روى يازده شهر «چين» اسپرى كردند كه در نهايت، اپيدمى طاعون به وقوع پيوست و سرانجام در سال‌هاى ١٩٣٧ تا ١٩٤١ م.، نود و چهار هزار نفر بر اثر اين بيمارى از دنيا رفتند.[١٠]

«آمريكا» كه در جنگ جهانى دوم نيز يكى از طرف‌هاى درگير جنگ بود، با توطئه‌هاى گسترده توانست اطّلاعات مربوط به اين روش جنگ را از دانشمندان ژاپنى بگيرد و خود اقدام به تأسيس يك زرّادخانه تسليحاتى با استفاده از حشرات كند.[١١] و[١٢] پس از افشاى اين روش جنگ، انگليس‌ها، روس‌ها و آلمان‌ها هم تلاش كردند از اين روش‌ها براى پيشبرد اهداف خود استفاده كنند؛ امّا در نهايت، باز هم آمريكايى‌ها بودند كه فعّاليت‌هاى خود را هرچه جدّى‌تر پيش بردند؛ هرچند همه اين آزمايش‌ها محرمانه بود، امّا در نهايت، نتيجه آنها باعث‌