در روايات حضرات معصومان (ع) براى امام عزيزمان، القاب متعدّدى بيان شده‌اند كه هريك به مناسبتى و با در نظر گرفتن مفهوم ويژه‌اى بيان شده‌اند. در اين مقاله به يكى از اين القاب زيبا اشاره خواهيم كرد.

از جمله القاب امام عصر (ع) «ربيع الأنام» (بهار مردمان) و «نَضرة الأيّام» (سرسبزى دوران) است. با تفكّر و انديشه در اين القاب زيباى حضرت، مى‌توان به چند مشخّصه يك خانواده مهدوى دست يافت:

١. شادابى‌

همان‌طور كه فصل بهار، فصلى آكنده از شادابى، طراوات و نشاط براى طبيعت است، لقب زيباى ربيع الأنام، به معناى پيام‌آور شادابى و سرور براى دل‌هاى مردمان است.

به همين مناسبت يك خانواده امام زمانى لازم است با حاكم كردن نام و ياد آن حضرت بر فضاى خانه و بهره‌مندى از بركت انس با ايشان، محيطى سرشار از نشاط، بالندگى و سرور بيافرينند.

٢. تعادل و توازن‌

يكى از ويژگى‌هاى بارز فصل بهار، برقرارى تعادل در هوا و شرايط زيست‌محيطى است؛ از اين‌رو، يك خانواده مهدوى لازم است با تقويت ارتباط با بهار عالم هستى، يعنى امام زمان (عج) شرايطى متعادل، متوازن و به دور از هر افراط و تفريطى را در خانه برقرار سازد.

مشخصّات يك خانواده بهارى متعادل‌

- اعضا، نه سردمزاج و بى‌عاطفه‌اند و نه وابسته و احساسى؛

- فضاى حاكم بر گفتمان خانوادگى، فضايى آرام، متعادل و چون نسيمى روح‌افزاست؛

- غلو، تندروى يا كندروى در اعمال، اخلاق و عقايد به چشم نمى‌خورد؛

- توازن در رسيدگى به همه نيازمندى‌هاى جسمى، روحى، عاطفى و روانى در كنار هم، بدون اينكه بُعدى از زندگى، بُعدى ديگر را تحت‌الشّعاع قرار دهد.

٣. تحوّل در رشد

فصل بهار، هنگامه حركت، متحوّل شدن طبيعت و آغاز رشد، خيزش و شكوفايى است، يك خانواده مهدوى، با الهام از حضور بهارى امام عصر (عج)، همواره در مسير رشد، شكوفايى، تكامل و تكاپو گام برمى‌دارد و از هرگونه ركود، تنبلى و توقّف به دور است.

اعضاى يك خانواده امام زمانى، داراى افكارى زاينده و اعمالى زيبا و تماشايى بوده و از پوچ‌گرايى، ابتذال و موانع رشد منزّه مى‌باشند.

٤. حيات‌آفرينى‌

بهار، فصل حيات‌بخشى، آفرينش زندگى و تولّد دوباره هستى است؛ فصلى كه روح زندگى در كالبد طبيعت دميده مى‌شود. خانواده‌هاى مهدوى با الهام از بهار دل‌ها، فضاى خانه را به عطر وجود او معطّر مى‌نمايند.

اعضاى يك خانواده مهدوى، چون گل‌هايى كه در دامن فصل بهار شكوفا مى‌شوند، در دامن پرمهر امام عصر خويش، به تولّدى دوباره دست مى‌يابند و اين زندگى بالنده را به ديگران نيز تزريق مى‌نمايند.

خانواده‌هاى امام زمانى با عنايات خاصّ حضرت و با اجابت دعوت ايشان، از حياتى طيبه برخوردار مى‌شوند؛ همان‌گونه كه قرآن مى‌فرمايد:

«ياأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ ...؛[١]

اى كسانى‌كه ايمان آورده‌ايد! دعوت خدا و پيامبر را اجابت كنيد؛ هنگامى كه شما را به سوى چيزى مى‌خواند كه شما را حيات مى‌بخشد ...»

٥. باران‌زايى‌

از ويژگى‌هاى فصل بهار، نزول رحمت واسعه الهى و باريدن باران است. اعضاى يك خانواده مهدوى در ارتباط با بهار هستى‌آفرين، امام عصر (عج)، به لطافت و صفايى چون بهار دست مى‌يابند و در سوز و گداز و مناجاتشان با خداوند، چشمانى بارانى دارند. آنان در لحظه لحظه عصر انتظار، با قطرات زلال اشك خويش، دل خويش را بهارى مى‌كنند.

حضرت على (ع) مى‌فرمايند:

«بُكَاءُ الْعُيُونِ وَ خَشْيَةُ الْقُلُوبِ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ تَعَالَى فَإِذَا وَجَدْتُمُوهَا فَاغْتَنِمُوا الدُّعَاء؛[٢]

اشك چشم‌ها و ترس دل‌ها، نشانه رحمت الهى است. پس هرگاه اين دو را در خود يافتيد، دعا را غنيمت بشماريد.»

مرتبطان با امام زمان (عج)، از شقاوت و علائم بدبختى به دورند كه يكى از نشانه‌هاى آن، فقدان اشك چشم است. پيامبر اكرم (ص) فرمودند:

«مِنْ عَلَامَاتِ الشَّقَاءِ جُمُودُ الْعَيْن؛[٣]

از نشانه‌هاى شقاوت و بدبختى، خشكيدگى چشم است.»