علاوه بر اين، افزايش جمعيت مسلمانان در خود كشورهاى غربى نيز نگرانى ديگر قدرت‌هاى بزرگ است. رشد منفى جمعيت نژاد اروپايى و زاد و ولد زياد مسلمانان، بر بسيارى از مناسبات سياسى، اجتماعى، فرهنگى و اقتصادى كشورهاى مزبور تأثيرگذار است؛ زيرا همواره در طول تاريخ، جمعيت، يك عامل مهم در اقتدار سياسى است. به همين دليل، امروزه كشور چين، يك تهديد جدّى براى قدرت‌هاى بزرگ محسوب مى‌شود. در مجموع، به نظر مى‌رسد شعار كنترل جمعيت، به عنوان يك سياست راهبردى، با اهداف و انگيزه‌هاى خاص، از سوى كشورهاى توسعه‌يافته و استعمارى نسبت به كشورهاى اسلامى و در حال توسعه تبديل شده است.[١]

اهداف سازمان بهداشت جهانى از كنترل جمعيت مسلمانان‌

امّا به راستى، هدف سازمان بهداشت جهانى از اجراى برنامه‌هاى كنترل جمعيت در كشورهاى جهان سوم و در حال توسعه مسلمانان، مانند ايران چيست؟

پاسخ اين سؤال را شايد بتوان در بخشى از مقاله رابرت واكر كه در آن بر اساس اطّلاعات مجله «سياست خارجى آمريكا» و مؤسسه «صندوق صلح»، به تحليل آمار جمعيت كشورهاى مختلف پرداخته است، پيدا كرد. وى با اشاره به جمعيت ٨١٠ ميليونى ٢٠ كشور كه عمدتاً در «آفريقا» و «خاورميانه» متمركز هستند و طبق آمار سازمان ملل، پيش‌بينى مى‌شود ظرف مدّت ٣٧ سال، اين ميزان دو برابر شود، مى‌افزايد: اگر رشد جمعيت در اين كشورها مهار نشود، اين ميزان در ٢٠٥٠ م. به يك ميليارد و ٧ ميليون نفر خواهد رسيد و اين بدان معناست كه سهم جمعيتى اين كشورها از ١١% فعلى به ١٨% در سال ٢٠٥٠ م. خواهد رسيد.

بر اين اساس، در شرايط كنونى جهان كه با پيشرفت علم و تكنولوژى، نقش عواملى چون زمين و سرمايه، زير سايه نيروى انسانى قرار مى‌گيرد، مى‌توان آشكارتر دليل دل‌سوزى و نگرانى نهادهاى بين‌المللى و تحليل‌گران غربى از رشد جمعيت در جوامع غيرغربى، به خصوص كشورهاى آفريقايى و خاورميانه را كه اغلب كشورهاى اسلامى هستند، درك كرد.

هدف از تعيين روز جهانى جمعيت و سياست‌هاى تنظيم خانواده‌

از همين‌روى، پس از بررسى‌هاى مختلف دو قالب پروژه‌هاى متعدّدى كه در «آمريكا» و كشورهاى اروپايى روى رشد جمعيت در كشورهاى مسلمان و در حال توسعه و تأثير آن در معادلات سياسى و اقتصادى‌