ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٥ - ٩ خانواده سليمانى با سلوك صادقانه
است كه آن را خانواده نوحى- و الههاى مىناميم. بانو در اين خانواده (و الهه: همسر نوح)، بيچاره و شيداى دنياست كه سرانجام در مسير بردگى شيطان وارد مىشود. خانواده حضرت لوط (ع) و همسرش نيز در اين شمار مىگنجند. در اين خانواده، شوهر اهل نجات و همسر او اهل هلاكت خواهد بود.
در چنين خانوادهاى نيز مىشود به دنبال پرورش مهدىياور بود؛ چرا كه پدران اين خانواده عزم مهدىياورى دارند؛ چنانكه حضرت نوح و حضرت لوط در شمار اهل رجعت و مهدىياوران خواهند بود.
الگوى چهارم: خانوادههاى رحمانى
در اين نوع خانواده، شوهر و همسر هر دو نجيب و رحمانى و فرارى از شيطان و در شمار عبادالرّحمان هستند. مرد و بانو در اين خانواده هر دو همدل، همفكر، همزبان، همتاى يكديگر و در آرمانهاى الهى و عرفانىاند. اين خانوادهها را خانواده ابراهيمى- هاجرى مىناميم. مرد در اين خانواده، آرامشبار زندگى و زن، آرامشبيار زندگى است. مرد رانندگى زندگى و فرمان بندگى را به دست مىگيرد و زن به عنوان كمك راننده و دستيار او؛ نعم العون على طاعة الله؛ بهترين يار و ياور در مقام بندگى خداوند، ظاهر مىشود.
خاستگاه اصلى پرورش مهدىياوران حقيقى، خانوادههاى رحمانىاند. بر اين اساس، بايد به دنبال الگوپردازى از خانوادههاى رحمانى برتر در طول تاريخ بشرى باشيم.
دوازده الگوى قرآنى براى خانوادههاى رحمانى
در يك نگاه كلان، خداوند رحمان، دوازده الگو را براى خانوادههاى رحمانى در قرآن، الگوپردازى مىكند. در الگوهاى قرآنى، از سير تكامل خانوادههاى بشرى از خانواده نخستين، حضرت آدم و حوّا، سخن گفته مىشود تا به خانواده محمّدى مىرسد و در نهايت در خانواده علوى- فاطمى به اوج تكامل و تعالى در طول تاريخ بشرى مىرسد:
١. خانواده آدمى با سلوك تائبانه:
در خانواده آدمى، اعضاى خانواده از تمام نفوذگاهها و وسوسههاى شيطانى و از تمامى گناهان و معاصى به سوى خداوند، به صورت حقيقى بازگشت مىكنند؛ چنانچه در تمام خانوادههاى ترسيم شده در قرآن، مىتوان ردّ پاى نفوذ ابليس در دل خانواده را مشاهده كرد.
٢. خانواده ابراهيمى با سلوك شيطانستيزانه:
اعضاى خانواده ابراهيمى در دل خود و در خانواده و محيط پيرامونى خود، تمامى بتهاى منيّت را مىشكنند؛ چونانكه روزى ابراهيم نبى (ع)، بتهاى شهر را شكست.
در خانواده ابراهيمى، نسبت به دشمن آشكار و غدّار و فريبكار خانواده (شيطان و هواى نفس) كه دشمنىاش خبيثانه است، آگاهى و هوشيارى وجود دارد. چنانچه ابليس در ماجراى قربانىسازى اسماعيل (ع)، ابتدا به سراغ هاجر (س) مىرود كه او مىفرمايد: خواب نبىّ خدا، جز فرمان خداوند نيست و بايد انجام شود؛ بعد از اين، به سراغ فرزند خانواده، اسماعيل مىرود و او نيز سر به فرمان خداوند مىگذارد و مىفرمايد: «انشاءالله كه او مرا از صابران خواهد يافت.»
اين هنر نه گفتن به شيطان در خانواده است.
حضرت ابراهيم (ع) نيز شيطان را درحالىكه به شكل پيرمردى نصيحتگو ظاهر شده بود، شناسايى و سنگباران مىكند.
بر اين اساس، بت شكنى و شيطانشناسى و شيطانستيزى، ويژگى برتر خانواده ابراهيمى است.
٣. خانواده يعقوبى با سلوك منتظرانه»؛
در خانواده يعقوبى، روح انتظار از جانب پدر خانواده در فضاى خانه ديده مىشود و اعضاى خانواده به طور مداوم، به انقلابى جهادى و اصلاحى عليه خويشتن و مجاهدتى خستگىناپذير براى تغيير وضع نامطلوب موجود، فراخوان مىشوند.
٤. خانواده يوسفى با سلوك عفيفانه و گناهگريزانه:
از نگاه قرآنى، زيباترين داستان زندگانى ما (احسن القصص)، داستان عفّتمحورى و گناهگريزى ماست كه در خانواده يوسفى و با سلوك عفيفانه و گناهگريزانه به اوج خود مىرسد.
٥. خانواده شعيبى با سلوك نجيبانه و غيورانه:
نجابت، غيرت و غيرستيزى در سيماى خانواده شعيبى به اوج تجلّى مىرسد و دختر و داماد خانواده طلايهداران نجابت و غيرت مىگردند.
٦. خانواده موسوى با سلوك دريادلانه:
شاخصه اصلى خانواده موسوى، شرح صدر، گنجايش، دريادلى و ظرفيت بالاى روحى است كه خداوند در نتيجه آن، به خانواده و اعضاى آن، آسانى و روانى امور در زندگى را مىبخشد.
٧. خانواده ايّوبى با سلوك صبورانه:
صبورى در برابر مصائب، بيمارىها و سختىهاى دنيوى، ويژگى خانواده ايّوبى است كه تمام اين شدايد را عاملى براى قرب بيشتر به پروردگار تلقّى مىكنند و به شيطان، اجازه ورود از نفوذگاه بحرانها و سختىهاى زندگى را نمىدهند.
٨. خانواده داوودى با سلوك سحرخيزانه:
سلوك خانواده داوودى، سلوكى سحرخيزانه، مناجاتى، شبزندهدارانه و نمازمحور است؛ پيامبر خدا، داوود (ع) در ساعتى از شب، تمام اعضاى خانوادهاش را بيدار مىكرد و مىفرمود: «اى خانواده داوود! برخيزيد و نماز بخوانيد! چرا كه سحرگاه زمانى است كه خداوند دعاى هر كسى را مستجاب مىكند؛ مگر دعاى جادوگر يا جنّگير را».[١]
٩. خانواده سليمانى با سلوك صادقانه:
ويژگى خانواده سليمانى، صداقت محض در تمام شرايط پر فراز و نشيب زندگى است. سليمان نبى و بلقيس فرزندى داشتند كه از