ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٧ - مناظره امام محمّد باقر (ع) با عمرو بن عبيد (يكى از بزرگان اهل سنّت)

مناظره امام محمّد باقر (ع) با عمرو بن عبيد (يكى از بزرگان اهل سنّت)

عمرو بن عبيد بر امام باقر (ع) وارد شد و مى‌خواست ايشان را به پرسش‌هاى خود آزمايش كند. پس به آن جناب عرض كرد:

قربانت شوم! معناى گفتار خداى تعالى چيست كه مى‌فرمايد: «آيا نديديد آنان كه كفر ورزيدند كه آسمان‌ها و زمين بسته بودند، پس شكافتيم آنها را.»[١]

حضرت باقر (ع) فرمودند:

«آسمان بسته بود، يعنى باران فرو نمى‌فرستاد و زمين بسته بود، يعنى گياه نمى‌روياند.»

عمرو بن عبيد خاموش شد و جاى اعتراض به سخن آن حضرت نيافت و رفت و دوباره بازگشته، گفت:

قربانت گردم! مرا از گفتار خداى تعالى آگاه كن كه فرمايد: «و آنكه خشم من بر او فرود آيد، همانا تباه گشت.»[٢] خشم خداى عزّوجلّ چگونه است؟ يعنى اگر خشم به همين معناى عرفى باشد كه در اثر پيشامدها تغييرى در حال شخص پيدا مى‌شود و از آرامى به حال خشم درآيد، اين معنا درباره خداى متعال جايز نيست؛ زيرا موجب تغيير در او شود و مانند بندگان از حالى به حال درآيد.

امام باقر (ع) فرمودند:

«اى عمرو! خشم خدا عقاب اوست؛ يعنى خشم در اين آيه، به معناى عقاب است و هركه پندارد كه خداى تعالى را چيزى تغيير دهد، همانا چنين كسى كافر شده است.»[٣]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. سوره انبياء، آيه ٣٠.

[٢]. سوره طه، آيه ٨١.

[٣]. مفيد، محمّد بن محمّد، «الارشاد»، ج ٢، صص ٢٣٧- ٢٣٨.

سيّد حسن حرّ، «سبك اخلاقى مناظرات چهارده معصوم (ع)» از منظر قرآن و روايات»، فصلنامه قرآنى، كوثر، شماره ٥١، زمستان ٩٣، صص ١٦٧- ١٦٨.