ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - خودسازى فردى
انتظار يعنى آماده باش كامل
آيت الله ناصر مكارم شيرازى
چگونگى انتظار همواره متناسب با هدفى است كه در انتظار آن هستيم:
انتظار آمدن يك مسافر عادى از سفر؛
انتظار بازگشت يك دوست بسيار عزيز؛
انتظار فرا رسيدن فصل چيدن ميوه از درخت و درو كردن محصول؛
انتظار فرا رسيدن فصل تحصيلى مدارس ...
هريك از اين انتظارها، آميخته با يك نوع آمادگى است.
در يكى، بايد خانه را آماده كرده و وسايل پذيرايى فراهم ساخت؛ در ديگرى، ابزار لازم و داس و كمباين و ... در ديگرى، كتاب و دفتر و قلم و لباس مدرسه و مانند آن.
اكنون فكر كنيد آنها كه انتظار قيام يك مصلح بزرگ جهانى را مىكشند، در واقع، انتظار انقلاب و دگرگونى و تحوّلى را دارند كه وسيعترين و اساسىترين انقلابهاى انسانى در طول تاريخ بشر است.
انقلابى كه بر خلاف انقلابهاى اصلاحى پيشين، جنبه منطقهاى نداشته و نه اختصاص به يك جنبه از جنبههاى مختلف زندگى دارد؛ بلكه علاوه بر اينكه عمومى و همگانى است، تمام شئون و جوانب زندگى انسانها را شامل مىشود، انقلابى است سياسى، فرهنگى، اقتصادى و اخلاقى.
انتظار هميشه از دو عنصر «نفى» و «اثبات» تشكيل مى شود؛ ناراحتى از وضع موجود و عشق و علاقه به وضع بهتر.
در هر انقلاب و تحوّل بنيادى نيز دو جنبه وجود دارد؛ جنبه نفى و جنبه اثبات.
جنبه نخستين انقلاب كه همان جنبه نفى است، از ميان بردن عوامل اختلال و فساد و انحطاط و شستوشو دادن لوح جامعه از نقشهاى مخالف است.
پس از انجام يافتن اين مرحله، نوبت به جنبه اثبات، يعنى جانشين ساختن عوامل اصلاح و سازندگى مىرسد.
تركيب دو مفهوم انتظار و انقلاب جهانى، آنچه را قبلًا گفتيم، كاملًا روشن مىكند؛ يعنى كسانى كه در انتظار چنان انقلابى به سر مىبرند، اگر در دعوى خود صادق باشند (نه جزء منتظران دروغين خيالى)، به طور مسلّم آثار زير در آنها آشكار خواهد شد:
خودسازى فردى
حكومت جهانى مهدى (عج) قبل از هر چيز، نيازمند به عناصر آماده و با ارزش انسانى است كه بتوانند بار سنگين چنان اصلاحات وسيعى را در جهان به دوش بكشند و اين در درجه اوّل، محتاج به بالا بردن سطح انديشه و آگاهى و آمادگى روحى و فكرى براى همكارى در پياده كردن آن برنامه عظيم است؛ تنگنظرىها، كوتهبينىها، كجفكرىها، حسادتها، اختلافات كودكانه و نابخردانه و به طور كلّى، هر گونه نفاق و پراكندگى با موقعيّت منتظران واقعى سازگار نيست.
نكته مهم اينجاست كه منتظر واقعى براى چنان برنامه مهمّى، هرگز نمىتواند نقش تماشاچى را داشته باشد؛ بايد حتماً در صف اصلاحطلبان واقعى قرار گيرد.
ايمان به نتايج و عاقبت اين تحوّل، هرگز به او اجازه نمى دهد كه در صف مخالفان باشد و قرار گرفتن در صف موافقان نيز محتاج به